شیرین نظیری مبارز فرهیخته از کادرهای ورزیده و فعال سازمان دموکراتیک زنان افغانستان است؛ بانویی توانمند و آگاه که مسوولیت آموزش سیاسی توده‌ای در شورای مرکزی سازمان را بر عهده دارد. او عضو شورای مرکزی س.د.ز.ا، همکار برجسته مجله زنان و برنامه‌های «زن و جامعه» در تلویزیون و «زن و زندگی نو» در رادیو، و همچنین همکار ریاست مبارزه با بی‌سوادی است؛ چهره‌ای اثرگذار که حضورش در هر عرصه با روشن‌گری و تعهد همراه است.                        

     لیلا کاویان و شیرین نظیری

در مقام سردبیر، بارها دیده‌ام که چگونه در میان شلوغی و فشار کارِ تبلیغ، ترویج و تنویر، او با لبخند، قاطعیت و آرامشی کم‌نظیر پیش می‌رود؛ بانویی نیرومند، بااراده و خوش‌سخن که در سکوتِ پرکار خود اثر می‌گذارد و کمتر ستوده می‌شود. اکنون شما را به خواندن گفت‌وشنید با این زن تأثیرگذار دعوت می‌کنم؛ زنی که معنای پایداری و روشنگری را در عمل نشان می‌دهد.

پرسش: از چند سال به این سو درکدام بخش؜های سازمان دموکراتیک زنان افغانستان کارکرده اید؟                                                                       

از سال ۱۳۵۹ کار حرفه‌ای خود را در نواحی سازمان دموکراتیک زنان افغانستان آغاز کردم. سال‌های اول در ناحیه دوم و دهم شورای شهر کابل، در سمت مسوول شعبه تشکیلات انجام وظیفه نمودم. پس از آن، برای فراگیری بیشتر کار سازمانی و توده‌ای به آلمان شرقی اعزام شدم. زمانی که دوباره به وطن برگشتم، کارم را در ناحیه دهم شورای زنان ادامه دادم.

اما پس از مدتی، بنابر لزوم‌دید هیات اجراییه سازمان دموکراتیک زنان، به شعبه آموزش سیاسی و توده‌ای شورای مرکزی س.د.ز.ا تبدیل وظیفه شدم. در ابتدا به‌عنوان مربی شعبه فعالیت داشتم و پس از مدت کوتاهی، در جلسه اجراییه سازمان دموکراتیک زنان، به‌عنوان مسوول شعبه (رییس) انتخاب و تصویب شدم.

پرسش: چندنفرهمکار دارید؛آیا با این نیرو که دیده؜؜؜ می؜شود؛ به کارهای تان در سرتاسر کشور رسیدگی کرده می؜توانید یانه؟

با صراحت می‌گویم: نه، با این تعداد نیرو نمی‌توانیم به همه کارهای‌مان در سراسر کشور رسیدگی کامل کنیم.

شما بهتر می‌دانید که کار ما، به‌ویژه در بخش سوادآموزی، کاری پرچالش و رو‌در‌ رو با مردم است. گاهی با آغوش؜باز پذیرفته می‌شویم و زمانی هم با چوب و تبر بدرقه‌مان می‌کنند. با آن‌هم، ما با جسارت و مهربانی به سوی مردم می‌رویم؛ از هیچ‌کس نمی‌هراسیم و باور داریم که باید تا رسیدن به هدف‌مان، کمرنگ ساختن بی‌سوادی در میان زنان پیش برویم.

در مورد همکارانم باید بگویم که در شعبه، یک تایپیست و پنج مربی در سکتورهای مختلف مصروف کار اند. یکی از آنان از کشور همسایه و از سازمان فداییان اکثریت ایران با ما همکاری می‌کند. افزون بر این، در روند سوادآموزی شمار زیادی از دختران دانش‌آموز و دانشجو به‌گونه رضاکارانه سهم می‌گیرند و نیروی ارزشمند ما محسوب می‌شوند.

همکاران براساس پلان‌های کوتاه‌مدت و درازمدت هرکدام سرگرم بخش کاری خود استند. اما در روزهای مهم ملی و بین‌المللی، پلینوم‌های سازمان دموکراتیک زنان افغانستان، سیمینارهای سرتاسری شوراهای زنان، مارش‌های خیابانی، برگزاری هشتم مارچ و…

کار ما از مسیر اصلی فراتر می‌رود. در چنین مواقعی جلسه کمیسیون تدارک را برگزار می‌کنم، وظایف را تقسیم می‌نمایم و تا روز برگزاری محفل، کار همکاران را نظارت می‌کنم. اگر به مشکلی برخورد کنند، خودم در ساحه همراه‌شان می‌روم و مشکل را حل می‌کنم.

این شعبه وظایف فراوان دارد؛ ما هیچ‌گاه وقت آزاد نداریم. حتا بعضی وقت‌ها غذای‌مان را تا آخر نمی‌توانیم صرف کنیم. اگر دست‌کم دو نفر دیگر به تشکیل ما اضافه شود، باور داریم که می‌توانیم بهتر و بیشتر از این کار کنیم.

پرسش؛ شما از مربی؜؜های سکتورها یاد نمودید. اگر ممکن باشد؛درباره این سکتورها به خوانندگان مجله معلومات دهید. خالی از دلچسپی نخواهد بود؟

 پاسخ: البته شعبه آموزش سیاسی توده؜ی “تبلیغ وترویج” دارای هفت سکتور است که توضیح و تشریح هر یکی از حوصله این گفت و شنید به دور است. باز هم سعی؜؜؜ می؜کنم به صورت فشرده در زمینه هریک مطالبی بیان کنم.

سکتورتبلیغات:

سازمان دموکراتیک زنان افغانستان بیشتر سعی و تلاش خود را در قالب فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی ارایه؜؜؜ می؜‏دارد به همین دلیل، اهداف خود را در زمینه ‏های مختلف اعم از فعالیت؜؜های چاپ و نشر و تهیه برنامه تبلیغاتی در رسانه ‏های صوتی، نوشتاری و تصویری هماهنگ؜؜؜ می؜‏سازیم.              

چاپ اوراق تبلیغاتی، چاپ پوسترها و پلاکاردها، بروشورها، کتاب؜ها، شعارهای روی تکه، پرچم؜؜؜ها، برگزاری نشست؜؜؜ها، مارش؜ها، راه اندازی میله؜های عنعنوی ، محافل شعر و موسیقی و … از مسیر همین بخش تبلیغات صورت؜؜؜ می؜گیرد.                            

 سکتور مبارزه با بی؜سوادی:                                       

 بی؜سوادی زنان را همچو موم در چنگ مردان زن ستیز ، آب؜؜؜ می؜سازد و در سراسر زندگی، آنان را از آگاهی بر حقوق شان دور نگه؜؜؜ می؜دارند، زیرا زن با کسب سواد و دانش؜؜؜ می؜تواند به صورت علمی به حقوق خودآگاه شود، درغیر آن راهی جز سر ماندن بر تمام سنت؜ها و باور؜؜های زن ستیزانه و سنگ شده که زندگی را چون برزخی برای زنان رقم زده، برای شان باقی نمی؜ماند. ازاینرو سازمان دموکراتیک زنان افغانستان جنبش سوادآموزی برای زنان را در سرلوحه فعالیت؜؜های خود قرار داد تا گراف بیشترین رقم بی؜سوادی در بین زنان “۹۸ ” در صد را کم رنگتر بسازد.

برای نابودی این دردی کشنده که زنان را به بردگی؜؜؜ می؜کشاند؛ تحت شعار هر عضو سازمان وظیفه دارد تا «سه تن از اعضای بی سوادِ خانواده خود را باسواد بسازد». کار گسترده ای را در سنگر درس و قلم آغاز نمودیم. حتا با ریاست سواد آموزی پروتوکول مشترک را برای محو بی؜سوادی به امضا رسانیدیم. زیاد ترین فشار کارما در همین بخش مهم و حیاتی (سوادآموزی) برای زنان متمرکز گردیده است. زیرا زن محروم از سواد ، کمتر می؜تواند فرزندان سالم به جامعه تقدیم نماید.

در بخش امحای بی؜سوادی ما، گروه؜؜های سیار تبلیغاتی داریم. این گروه؜؜های داوطلب ساحه محل زیست خود را بررسی؜؜؜ می؜کنند، کورس سوادآموزی ایجاد می؜کند و تدریس کورس؜ها را نیز رضا کارانه به دوش می؜گیرند.

مربی بخش همه روزه طبق جدول کاری خود به کورس؜ها سر؜؜؜ می؜زند جریان تدریس و رضایت دانش آموزان را از چگونگی تدریس بررسی می؜کند. اگر مشکلی وجود داشت آن را به اسرع وقت مرفوع می؜سازد.                          

این جنبش در حقیقت پیش زمینه یک حرکت سراسری به خاطر تأمین حقوق برابر زنان با مردان در زمینه آموزش سواد نیز است.                                              

در نتیجه فعالیت؜؜های دلسوزانه اعضای این سازمان، هزاران زن و مرد این سرزمین خواندن و نوشتن را در سراسر کشور فرا گرفتند. ازآن جایی که آموزگاران کافی در پیشبرد این امر بزرگ در وزارت تعلیم وتربیه (ریاست مبارزه با بی؜سوادی) وجود ندارد، اعضای سازمان د.ز.ا، افتخاری و مجانی کورس؜؜های این ریاست را نیز تدریس؜؜؜ می؜نمایند.

در اثر سعی و تلاش اعضای سازمان زنان در امر مبارزه با بی؜سوادی، سازمان دموکراتیک زنان افغانستان موفق به دریافت مدال یونسکو شد. ولی این مدال را به سادگی نه بلکه به قیمت خون ده؜؜؜ها زن و دخترجوان و هزاران دشواری به دست آورد.

   سکتور رسانه ؜؜های جمعی:

 رسانه؜ها، ابزارهای مهم استند که به وسیله آن پیام؜؜های تصویری، صوتی و یا نوشتاری به طور مستقیم به مخاطبان انتقال داده؜؜؜ می؜شود.                                                                                                                

تلویزیون؜؜؜ها، رادیو؜؜؜ها، مجله؜؜؜ها، روزنامه؜؜؜ها، جراید، بروشورها، پوسترها و کتاب؜ها از جمله رسانه؜؜های جمعی شناخته؜؜؜ می؜شوند.

رسانه؜ها از انحراف؜؜های اجتماعی نظیر تجاوز، خشونت علیه زنان، کشتارها، انفجار؜ها و یا رویدادهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی یاد می؜کنند و گاهی زوایای پنهان یک رویدادجنایی را برای مخاطبان خود آشکار؜؜؜ می؜سازند. بنا به ارزشمندی رسانه؜؜؜ها، ما این سکتور را برای زنان ایجاد کردیم و در برنامه؜؜های زن زندگی نو در رادیو، زن و جامعه در تلویزیون، همچنین به مناسبت؜؜های مختلف برخی از برنامه؜؜های فوق؜العاده را مانند پاسخ چیست (برنامه آموزگاه ذهن) را مشترکاً با ریاست رادیو تلویزیون سازماندهی و به برندگان جایزه و تحایف نیز اهدا؜؜؜ می؜کنیم.                                                             

بانوان که از ولایت؜؜؜ها به مرکز؜؜؜ می؜آیند، درباره عملکرد؜؜؜ها، پیروزی؜ها و چالش؜؜های شان در تلویزیون گفت و شنید؜؜؜ می؜کنند، در هر گردهمایی؜؜های که از سوی شورای مرکزی سازمان دموکراتیک زنان برگزار؜؜؜ می؜گردد، از رسانه؜ها دعوت؜؜؜ می؜کنیم تا رویدادها را بدون کم و کاست از مسیر برنامه؜؜های شان انعکاس بدهند و بامسوولین و دعوت شوندگان (منشی؜؜های ولایتی)گفت وشنید؜؜؜هایی هم داشته باشند.

جهت تنویر وآگاهی دهی بانوان در سراسر افغانستان، مجله زنان افغانستان، بدست نشر سپرده؜؜؜ می؜شود.                                                                  

شیرین نظیری: مجله زنان افغانستان که شما (لیلا کاویان) مدیریت آن را بعهده دارید، در حضور شما گستاخی نمی؜کنم اگر ممکن باشد، شما در زمینه همکاران و طرزالعمل مجله در این قسمت کمی معلومات ارایه دارید. تا خوانندگان عزیز راجع به نحوه کارتان آگاهی حاصل نمایند.

 لیلا کاویان: مجله زنان افغانستان ماه یک بار برای زیور چاپ آماده؜؜؜ می؜شود. دفتر مجله ما در بلاک مطبعه دولتی قرار دارد، در این دفتر مدیرمسوول مجله، معاون، خبرنگار، ویراستار و…کار؜؜؜ می؜کنند. ما همه مطالب را که توسط نویسندگان، شاعران و محققین نوشته شده، جمع آوری، ویرایش و بآماده؜؜؜ می؜سازیم. پس از آن جهت کنترول نهایی به شعبه شما یعنی آموزش سیاسی توده؜ای ارسال؜؜؜ می؜داریم. پس از ارزیابی و مطالعه دقیق کمسیون آموزش، مطالب گردآمده دوباره به دفتر مجله فرستاده؜؜؜ می؜شود. دراین صورت ما اجازه نشر را بدست؜؜؜ می؜آوریم. مجله زمانی که نشر شد، آنها را به مشترکین مجله و شورا؜؜های زنان در سراسر کشور ارسال؜؜؜ می؜داریم.                                                               

سکتور آموزش سیاسی و توده؜یی:                      

 این بخش برای بلند بردن سطح آگاهی سیاسی زنان کار؜؜؜ می؜کند. ما در هر هفته گزارش؜؜؜ها، گفت وشنید؜؜؜ها، زندگی؜نامه؜ها ، مقاله؜ها و رویداد؜؜های داخلی و خارجی در باره زنان مبارز و پیشگام افغانستان و جهان را جمع؜آوری، تکثیر و در اختیار منشی؜؜های گروهی قرار؜؜؜ می؜دهیم. تا از مسیر جلسه؜ها به اطلاع زنان رسانیده شود.                 

برای جلب زنان به کتاب و کتاب خواندن، ما کتابخانه بزرگی را در سطح شورای مرکزی زنان ایجاد نمودیم. تا زنان کتاب؜؜های مورد علاقه خود را دریافت و مطالعه نمایند. هر عضو سازمان دموکراتیک زنان وظیفه دارد تا گزارشی از مطالعه خود را با اخبار داغ داخلی و خارجی در جلسه ارایه نماید.                                   

سازمان دموکراتیک زنان افغانستان به خاطر ارتقای سطح دانش کادر؜؜های حرفوی خود، دانشکده زنان را در جنب انستیتوت علوم اجتماعی کمیته مرکزی حزب دموکراتیک خلق افغانستان ایجاد نموده است. در این دانشکده کادر؜ها از سرتاسر افغانستان دعوت؜؜؜ می؜شوند و دوره؜؜های سه ماه و شش ماه آموزشی را فرا می؜گیرند. در کنار آن اعضای علاقه؜مند سازمان زنان برای آموزش و کسب تجارب سازمان؜؜های زنان در دیگر کشور؜ها از بورسیه؜؜های کوتاه مدت این سازمان؜ها مستفید؜؜؜ می؜شوند.                         

چنان‌که می‌دانید سازمان زنان ، هر سال برای حمایت از خانواده‌های شهدا ده‌ها دختر را جهت ادامه تحصیلات عالی به خارج از کشور اعزام می‌کند تا دختران این خانواده‌ها از فرصت تعلیم و تحصیل محروم نمانند و بتوانند در آینده به‌عنوان نیروهای تحصیل‌کرده و توانمند، نقش موثر و سازنده‌ای در پیشرفت جامعه ایفا کنند.

برای منشی؜؜های شورای؜؜های استانی و شهرستانی در پایان هر رویدادی که به کابل دعوت؜؜؜ می؜شوند، سیمینار؜؜های علمی و میتودیک دایر می؜کنیم. همچنین در هر سفر که به ولایات؜؜؜ می؜رویم، باز هم نظر به ضرورت شان سیمنار؜؜های علمی میتودیک برگزار؜؜؜ می؜کنیم، شیوه؜؜؜هایی کار با اسناد یا دفترداری را برای شان؜؜؜ می؜آموزیم. زیرا بسیاری بانوان در بخش کار با زنان خیلی مستعد استند. ولی در بخش امور اداری یا دفتر داری یک کمی مشکل دارند.

سکتور لکچر دهنده گان:

بیانیه‌ها را بر بنیاد موضوعات داغ و نیازهای واقعی روز تدوین می‌کنیم؛ به‌گونه‌ای که در حد یک شعار باقی نمانند. این بیانیه‌ها مسیر آینده سازمان را با شفافیت کامل ترسیم می‌کنند، آن را از دیگر نهادها به‌روشنی متمایز می‌سازند و برای نیازهایی که سازمان در پی پاسخ‌گویی به آن‌هاست، توجیهی روشن، منطقی و قانع‌کننده ارایه می‌دهند.

بیانیه؜ها پس از نوشتن، تایپ، ویرایش و چندین کاپی؜؜؜ می؜شود. این کاپی؜ها بدسترس مسوولین شعبه؜ها (رییس؜؜های دفترها) گذاشته؜؜؜ می؜شود. در یک روز واحد همه در محلات که پیش از پیش زنان در آنجا بسیج و سازماندهی شده اند.؜؜؜ می؜روند و روی آن صحبت؜؜؜ می؜کنند. البته با این سادگی که من توضیح داده ام نیست. گاهی از سویی موسسه؜ها مشکل تراشی صورت؜؜؜ می؜گیرد. نمی؜خواهند که سه یا چهار ساعت کارشان تلف شود. زمانی هم بیانیه دهندگان مشکل خانوادگی پیدا؜؜؜ می؜کنند و در همان روز بالای کارحاضر نمی شوند، گاهی هم مشکل ترانسپورتی است. اما، ما با  حوصله مندی وخواهش دوستانه همه را راضی نگه؜؜؜ می؜داریم این شیوه کار از موثریت زیادی برخوردار است. افزون بر صحبت، پاسخ بر پرسش؜؜های زنان، به مشکل زنان در محل کارشان نیز رسیدگی؜؜؜ می؜شود. گروهی سخنرانان رو دررو با رییس موسسه؜ها تماس؜؜؜ می؜گیرند و مشکل کارمند و یا کارگر را مرفوع؜؜؜ می؜سازند.                                                                   

سکتور تبلیغ ضد تبلیغ:

امروز کارشناسان صنعت تبلیغ با تحقیق فراوان متوجه شده اند که نقش ضدتبلیغ برای تبلیغ موثرتر و پیچیده؜تر و در عین حال بسیار تأثیرگذارتر از انواع تبلیغات مستقیم است.

بنابرآن ما هم خواستیم از این شیوه مستفید شویم ودر وقت کم (فوری)جلو تبلیغات زهرآگین دشمن را بگیریم.به همین منظوراین سکتور را ایجاد کردیم.           

شیرین: درست متوجه نشدم اگر ممکن باشد کمی بیشتر توضیح دهید.

البته! زمانیکه کورس؜؜های سواد آموزی ما جنب و جوش بیشتر گرفت. یعنی اینکه کمیت زیاد زنان به کورس؜؜های سوادآموزی رو آوردن و با اشتیاق درس خواندن آغاز کردند، در این هنگام عمال گلبدین حکمتیار، در همه جا دست به تبلیغ زد که زنان و دختران تان را به کورس؜ها نگذارید. زیرا درآنجا موضوعات ضد دین اسلام “درباره لینن ، مارکس ، شوروی وحکومت کارگری، بی حجابی و… سخن زده؜؜؜ می؜شود و دختران و زنان شما را از دین دور؜؜؜ می؜کنند. حتا این تنظیم یک سازمان مخصوص برضد سازمان زنان در پاکستان تاسیس کرد.                                                                     

اما، ما با نرمش و خیلی ساده برای زنان توضیح؜؜؜ می؜دهیم که اگر شما باسواد شوید، سرویس؜؜های سمت خانه ای تان را به اشتباه نمی؜گیرید. اگر کودک تان بیمار شود. شمامنتظر شوهرنمی؜مانید؛ می؜توانید که لوحه دوکتور را بخوانید و کودک را از خشک شدن آب وجودش تا سرحدمرگ نجات دهید. به همین ترتیب ما با دختران که به وسیله نیروهای ضدحکومتی مسموم شدند و از مکتب رفتن هراس داشتن و یا تبلیغات که مانع سهم گیری زنان در بخش؜؜های اجتماعی؜؜؜ می؜شد. کار زیاد و طاقت فرسایی نمودیم.

 گروه؜؜های سیار تبلیغاتی ما به حمام؜؜های زنانه، فاتحه خانه، محافل نذر و نیاز زنانه، در زیارت؜؜؜ها، خلاصه در هرجایکه مرکز تجمع زنان است،؜؜؜ می؜روند و به شکل خودمانی و عامیانه بدون معرفی خودصحبت؜؜؜ می؜کنند گاهی هم صحبت؜ها بشکل گفت و شنود دومبلغ سازماندهی؜؜؜ می؜شود و در عطف توجه قرارمی گیرد.                                               

سکتور محصلان و متعلمان:            

 با وصف پیشرفت؜؜های وزارت معارف در این چند سال پسین، دشواری؜ها و کاستی؜؜های نیز درفرایند تعلیم و تربیه دانش آموزان وجود دارد. متأسفانه، هنوز هم میلیون؜ها کودک دخترکه سن مکتب را دارند ، به نسبت ناامنی در روستاها و شهرهای شان از رفتن به مکتب محروم اند. برای سرگرمی؜؜های کودکان شهری حتا در شهر کابل پارک؜؜های سبز با سامان آلات بازی وجود ندارد؛ چه رسد به ولایات کشور…

از آنجایکه کشور در حال جنگ اعلام ناشده است، شرایط زندگی برای کودکان و جوانان خیلی دشوار شده است. ما برای این که سطح دانش دوشیزگان را بلند برده باشیم. کانکور؜؜های مقاله نویسی، داستان نگاری، شعرنویسی، نقاشی، تندیس سازی، گلدوزی، بافت، کارهای دستی و غیره را در میان مکتب؜؜های شهرکابل و دانشکده زبان و ادبیات دانشگاه کابل سالانه چندین بار سازماندهی؜؜؜ می؜کنیم و برای تشویق سبقت گیرندگان جوایز نیز اهدا؜؜؜ می؜کنیم.        

برای متعادل سازی سطح تحصیل دختران با پسران، رقابت؜؜های سالم درسی و معلوماتی را در میان جوان تحت عنوان مسابقه ذهنی (پاسخ چیست؟) از مسیر تلویزیون راه؜اندازی؜؜؜ می؜کنیم، شماری زیادی از جوانان در این مسابقه؜ها اشتراک؜؜؜ می؜کنند و هردو جناح زیاد آمادگی؜؜؜ می؜گیرند و معلومات آفاقی بدست؜؜؜ می؜آورند تا در رقابت پیشی بگیرند.

به برنده گان هم جوایز و تحایف اهدا؜؜؜ می؜کنیم و هم بهترین؜ها را به بورسیه؜؜های تحصیلی معرفی؜؜؜ می؜داریم. برای قدر دانی و تشویق شعرای جوان ما محافل شعر و موسیقی را در خانه علم و فرهنگ شوروی برگزار؜؜؜ می؜کنیم. (همین دیروز۲۵ سنبله) ما محفل بزرگ شعر و موسیقی داشتیم.                                                             

 به تعداد ۵۰۰ تن از دانش آموزان ممتاز از مکتب؜؜های شهرکابل اشتراک نموده بودند، شعرهای زیبا عاشقانه و حماسی خود را سرودند. فضای خیلی گوارا و پرکیف بود. در پایان محفل، میرمن پروین و سیما ترانه هم آهنگ؜؜های خیلی زیبا اجرا کردند.                                                                     

میرمن پروین آوازخوان پیش کسوت از دختران جوان خواست تا به موسیقی رو آورند و جاهای خالی آواز خوانان قدیمی را پرکنند.

افزون برفشرده معلومات که درباره چگونگی عمل کردهای شعبه آموزش سیاسی توده ای پرسیدید.این شعبه تمام پیام؜؜های سازمان د.ز.ا را به مناسبت؜؜های مختلف، رویدادهای احزاب، سازمان؜ها ، اتحادیه؜؜؜ها، انجمن؜ها و…نوشته و عنوانی مراجع مربوطه ارسال؜؜؜ می؜دارد.      

 پرسش: سالانه چند بار جهت کار و بررسی به شورا؜؜های (ولایتی)می روید؟  

– چنان که در بالا توضیح دادم. ما بخش؜؜های هفت گانه داریم. بنابرحجم زیاد کار در هرماه یک بار سفر به شورا؜؜های ولایتی داریم. نخست کار شورا را به صورت دقیق بررسی و روی نارسایی؜ها و کاستی؜؜؜هایی شان سمینارهای آموزشی برگزار؜؜؜ می؜کنیم. حتا گاهی در مسایل حقوقی هم پدر میانی نموده، قضایا راحل و فصل؜؜؜ می؜کنیم. با زنان و دختران اقشار مختلف در محلات زیست و کار شان ملاقات و صحبت؜؜؜ می؜کنیم و از کار؜؜های عملی و سازمان؜ها و کورس؜؜های شان دیدار به عمل؜؜؜ می؜آوریم و در پایان گزارش کاری خود را در جلسه هیت اجراییه سازمان ارایه؜؜؜ می؜داریم. حتا با زنان برجسته، خانواده شهدا مصاحبه؜؜های را با تصویر آماده و به مجله شما ارسال؜؜؜ می؜داریم…        

لیلا جان گرانقدرم:در پایان به صورت فشرده در مورد پروبلم؜؜های کاری تان هم بگویید؛                                                        

شیرین عزیز! چقدر انتظار چنین پرسشی را داشتم. طوری که شما؜؜؜ می؜بینید، شمار کارمندان حرفوی در این شعبه انگشت شمار است.البته این همکاران عزیزم در امور روزمره با تجربه و ورزیده اند، همه؜ی وظایف محوله خود را به وجه احسن و به موقع انجام؜؜؜ می؜دهند. اما این شعبه به دو نفر نویسنده جهت نوشتن بیانیه؜؜؜ها، پیام؜؜؜ها، مواد سمینارها، اوراق تبلیغاتی و … نیاز مبرم دارد. همچنین منابع مالی ما خیلی کم و ناچیز است. در نشر پوسترها بعضی وقت؜؜؜ها با مشکلِ زیادی مواجه؜؜؜ می؜شویم.

با وصف که هشتاد درصد کار ما درساحه است. شعبه ما موتر مستقل ندارد. همکاران گلم با مشکل جدی در این زمینه مواجه هستند. زیادتر وقت؜ها به موقع به جلسه؜؜؜هایی شان رسیده نمی؜توانند.                                                        

شیرین نظیری: بخش؜؜های فعالیت تان خیلی دلچسپ و در ضمن ارزشمند و بسیار هم موثر است. ازاینکه با این همه تراکم کار به گفت و شنید ام پاسخ گفتید. یک جهان تشکر.

لیلا کاویان: آرزومندم این گفت و شنید جامع رهنمون نسل جوان در آینده؜ها شود و امور سازمانی خویش را بیشتر از پیش خوبتر و بهتر به نفع زنان رنجدیده و داغدیده وطن سازماندهی نمایند. یک باردیگر ممنون تان، راه تان سبز. موفق باشید.                     

تشکر از شما .   ۴/۶/۱۳۶۲ . شهرکابل        

       

مصاحبه رفیق شیرین نظیری با اخبار روز ( قدوم نا میمون طالبان و حـذف شـدن حـقوق انسـانی زنـان )