اسناد محرمانه درباره افغانستان برگرداننده : رفیق فاروق فردا

ا.پ. کیریلنکو: از این رو، آن ها هیچ تضمینی در مورد ارتش خود ندارند. فقط به یک راه حل، یعنی تانک‌ها و خودروهای زرهی ما، امید بسته اند.

ا.ن.کاسیگین: البته، هنگام تصمیم‌گیری در مورد کمک، باید تمام عواقب ناشی از آن را به طور جدی در نظر بگیریم. این موضوع بسیار جدی است.

ی. و. اندروپوف:

رفقا، من با دقت تمام دربارهٔ این موضوع اندیشیده‌ام و به این نتیجه رسیده‌ام که ما باید با نهایت جدیت این مسئله را بررسی کنیم که به چې منظوری می‌ خواهیم به افغانستان نیرو اعزام کنیم. برای ما کاملاً روشن است که افغانستان در وضعیت کنونی به منظور حل مسائل به شیوهٔ سوسیالیستی، آماده نیست. در آنجا نفوذ دین بسیار گسترده است، تقریباً تمام مردم روستاها بی‌سواد اند، اقتصاد عقب‌مانده است و غیره. ما آموزش لنین را دربارهٔ وضعیت انقلابی می‌دانیم. در افغانستان از کدام وضعیت انقلابی می‌توان سخن گفت؟ چنین وضعیتی در آنجا وجود ندارد. از همین رو، من بر این باورم که ما تنها با اتکاء به سرنیزه‌های خود می‌توانیم انقلاب را در افغانستان حفظ کنیم، و این برای ما کاملاً پذیرفتنی نیست. ما نمی‌توانیم چنین خطر یا ریسک را بپذیرم.

ا. ن. کاسیگین:

شاید لازم باشد به رفیق وینوگرادوف سفیر ما، دستور بدهیم که نزد بازرگان نخست‌وزیر ایران برود و به او بگوید که مداخله در امور داخلی افغانستان غیرقابل قبول است.

ا. ا. گرومیکو:

من کاملاً از پیشنهاد رفیق آندروپوف مبنی بر کنار گذاشتن اقدامی مانند اعزام نیروهای ما به افغانستان کاملا پشتیبانی می‌کنم. اردوی آنجا قابل اعتماد نیست. در نتیجه، اردوی ما که وارد افغانستان شود، متجاوز تلقی خواهد شد. علیه چه کسی خواهد جنگید؟ پیش از همه علیه مردم افغانستان، و ناگزیر خواهد بود به سوی آنان تیراندازی کند. رفیق آندروپوف به‌ درستی یادآور شد که اوضاع افغانستان هنوز برای انقلاب پخته نشده است، و تمام آنچه را که ما در سال‌های اخیر با دشواری فراوان در زمینهٔ کاهش تنش تسلیحاتی و بسیاری امور دیگر به دست آورده‌ایم، همه به عقب رانده خواهد شد. البته، این بهترین هدیه برای چین خواهد بود. تمام کشورهای غیرمتعهد نیز در برابر ما قرار خواهند گرفت. به‌طور خلاصه، چنین اقدامی پیامدهای بسیار جدی در پی خواهد داشت. موضوع دیدار لئونید ایلیچ با کارتر منتفی خواهد شد و سفر ژیسکاردستن در پایان ماه مارچ نیز زیر سوال برانگیز خواهد شد. پرسش این است که ما چه چیزی به دست خواهیم آورد؟ افغانستان با حکومت کنونی‌اش، با اقتصاد عقب‌مانده و با وزن ناچیز در امور بین‌المللی. از سوی دیگر، باید در نظر داشت که از لحاظ حقوقی نیز ما هیچ توجیهی برای اعزام نیروها نخواهیم داشت. مطابق منشور سازمان ملل متحد، یک کشور می‌تواند درخواست کمک کند و ما تنها در صورتی می‌توانستیم نیرو اعزام کنیم که آن کشور مورد تجاوز خارجی قرار گرفته می بود. افغانستان مورد هیچ‌گونه تجاوز خارجی واقع نشده است. این موضوع داخلی خود آنان است؛ یک درگیری انقلابی داخلی میان گروه‌های مختلف مردم. افزون بر آن، باید گفت که افغان‌ها به گونهٔ رسمی از ما درخواست اعزام نیرو نکرده‌اند. به‌طور خلاصه، ما با وضعیتی روبه‌رو هستیم که در آن رهبری کشور در نتیجهٔ اشتباهات جدی، در سطح لازم ظاهر نشده و از پشتیبانی لازم مردم برخوردار نیست…

ی. و. آندروپوف:

…همان‌گونه که از گفت‌وگوی امروز با امین دریافتیم، مردم از حکومت تره‌کی پشتیبانی نمی‌کنند. آیا نیروهای ما می‌توانند در چنین وضعیتی به آنان کمک کنند؟ . در این مورد، تانک‌ها و موترهای زرهی نیز کارساز نخواهند بود. من فکر می‌کنم که باید این موضوع را صریحاً به تره‌کی بگوییم که ما از تمام اقدامات آنان پشتیبانی می‌کنیم، کمک‌هایی را که امروز و دیروز بر سر آن توافق کردیم، ارائه خواهیم کرد، اما به هیچ وجه نمی‌توانیم نیروهای خود را به افغانستان اعزام کنیم.

.

ا. ن. کاسیگین:

شاید او را نزد خود دعوت کنیم و بگوییم که ما کمک‌های خود را به شما افزایش می‌دهیم، اما نمی‌توانیم نیرو اعزام کنیم، زیرا آنان نه با اردویی که در واقع به جانب دشمن رفته یا در گوشه‌ای پنهان شده است، بلکه با مردم خواهند جنگید. زیان‌های این کار برای ما بسیار بزرگ خواهد بود. شمار زیادی از کشورها فوراً در برابر ما خواهند ایستاد. در مقابل، هیچ سودی نیز برای ما در این کار وجود ندارد.

ی. و. آندروپوف:

باید صریحاً به رفیق تره‌کی بگوییم که ما با همهٔ وسایل و شیوه‌ها از شما پشتیبانی خواهیم کرد، به‌استثنای اعزام نیرو.

.

ک. او. چرنینکو:

اگر ما نیروهای خود را وارد کنیم و به سرکوبی مردم افغانستان بپردازیم، بلاریب به تجاوز متهم خواهیم شد. از این واقعیت راه گریزی وجود ندارد.

ی. و. آندروپوف:

باید رفیق تره‌کی را دعوت کنیم.