رفیق ابوالفضل جعفری پرسش بحث برانگیز و اساسی،پلنوم هجده را چگونه داوری میکنید؟ و دیــدگــاها

رفیق سید حسن« رشاد»

گلایه : سکوت درباره واقعات پلنوم هژده ح .د .خ .ا (کودتا)

و

جاویدنام ببرک کارمل وصحنه وداع داکترنجیب باقوای دوست( اردوی چهل )

و

دیــدگــاها

باگذشت هرروزی که خاموش نشسته باشیم ، خاک بیشتری بروی تاریخ می افتد.

دراین چندشبیکه گذشت شماکمبود یک عضوفعال ویک قصه گوی صادق تانرا احساس نکردید ، شبهای سنگین درمانگاه چندان دشوار نبود تا کم مهری شما پشت یک دعا ویک عیادت به حسرت مردم به هر صورت ، ازکی گرفتند که مانند من بیچاره نشد .
امروزصفحه فیسبوک، این درگه دنیای مجازی را بازکردم درصفحه وزین پوهشگرراستین داکترسیاسنگ عزیزهمه ، تمثال زنده یاد کارمل باعنوانی ببرک کارمل سمبل مقاومت ضد شوروی نوشته سکات میلرباترجمه داکتر سیانگ نظرم را جلب کرد خواندم وابراز نظر من چنین است ؟
رفقا ، باگذشت هرروزی که خاموش نشسته باشیم ، خاک بیشتری بروی تاریخ می افتد. ماکه امروز نتوانیم واقعات مهم سیاسی وبازیهای درونی درهیات رهبری حزب د خ ا رابه رشته تحریربکشیم ، چطور ادعا نمایم که تاریخ مملکت خودرا برای نسل آینده تهیه وتقدیم کنیم ؟
درمطبوعات غرب ازطریق نوشته های ژورنالیستان اوروپایی وامریکایی وهندی ازاسرارنانوشته حزب ورهبر ما زنده یاد کارمل اطلاع حاصل میکنیم ؟ اما خود ما که شاهدان عینی وزنده همان قضایا بودیم وهستیم ، لب ازلب باز نمی کنیم چرا چنین است ؟
یک نویسنده غربی بنام سکات میلر متعاقب حوادث پلنوم هژده حداقل ازبرپایی یازده مظاهره به جانبداری از زنده یاد کارمل ” باشور وهیجان درقطعات اردو”
وسرکوب تمام این تظاهرات ازطریق دستگاه خدمات اطلاعات دولتی خبرمیدهد اما رفقای زنده ماکه چه عرض کنم که تا هنوزسنگ وفاداری زنده یاد کارمل رابه سینه می کوبند وهرکدام گواه اعتراض هزاران عضو حزب علیه تصمیم پلنوم هژده هستند ، نه تنها یک سطرازچشم دید های خود را بروی صفحه نمیاورند بلکه خود را مصروف هزار کاربالا تراز این برای ارتقاع کشور جلوه میدهند . آیا این بی اعتنایی خودش جفا به حزب وبه رهبروبتاریخ افغانستان نیست .
وفردا شب یک خاطره وچشم دید خودم را که جز از آن واقعات مهم یعنی جریان وداع داکتر صاحب نجیب را با هیات حزبی ودولتی زمان خودش را بااردوچهل در بالاحصار کابل تقدیم تان میکنم ؟

دنباله گلایه ازدیشب :
برحسب وعده آمده ام تاخاطره وچشم دید جالب خودم راکه جزواقعات پلنوم هژده ح .د .خ .ا . وصحنه وداع داکترصاحب نجیب باقوای دوست( اردوی چهل ) است با شما ذرمیان بگذارم ؟
درشبان وروزهای آخرکارم درستردرستیزاست در حالیکه چندسال است مسوول امنیت درقرارگاه هستم ودر کار خود هم موفق لیکن زبیح زیارمل ریس سیاسی اردوکه درضدیت بازنده یادکارمل شهرت داشت تازه به این مقام رسیده و مرا یگانه مانع پلانهایش ومخالف پلنوم هژده میدانست وچار چشمه زیر نظرخودش وتیمش بودم وهرلحظه امکان یک توطیه برعلیه من موجود بود ، سراسرقرارگاه دریک نوع بدگمانی وتشنج غیر مریی به سر میبردند وانتظار حوادث غیر مترقبه بودند .
که روزموعود ووداع بااردوی چهل که مراسم آن دروضع الجیش موءقت اردوی چهل در بالاحصاربرگذارمیشد رسید ،
وبرای برگذاری باشکووامنیت کامل این وداع برعلاوه قوای دوست آدمها از وزارت دفاع ، داخله ، امنیت وکمیته شهرفعال شدند که ساحه برگذاری این وداع شامل محوطه داخل بالاحصار الی خیرخانه مینه که مبدأ حرکت قوای دوست بود را دربر میگرفت ، تنها زیرنظراسحاق توخی صد نفرکارمند ازوزارت امنیت برعلاوه امنیت بیرونی بالاحصار وظیفه داشتن که مانع شرکت زنده یادکارمل که در آن زمان هنوزرییس شورای انقلابی بودند دراین محفل گردند تا که مبادا حادثه غازی استدیوم تکرارنشود که شدیدترهم شد ،آنها به هر حسابی که بود مانع آمدن رفیق کارمل دراین مراسم بالاحصار نشدند ،
خلاصه :
درحالیکه درمیدان اجتماع بالاحصار زیرنظرکمیته شهر ومسوولین سازمانهای حزبی به عدد ثابت دوهزار پسر ودخترازمکاتیب وپوهنتون انتخاب شده یعنی شاهدان زنده قضیه با دسته های گل بدست صف آرایی نموده بودند که برای تنظیم شان جنرال علومی شهید وجنرالخلیل عنایت درسرقطار شان ایستاده بودند ودرمقابل برای گرفتن گل قطعات اردوی چهل هم با صف منظم حضورداشتن ودر ستیژ داکتر صاحب نجیب با ارکان دولت خودش واعضای بیروی سیاسی وجنرالان بلند پایه ی روسی وحد اقل صد افسربلند رتبه از قوای مسلح شاهد تماشاوانجام این برگذاری بودند که ناگهانی رفیق کارمل بدون شو ودبدبه درعقب ستیژ نمایان شدند ودر آن وقت کس نمیتوانست مانع اشتراک شان در محفل شوند خلاصه رفیق کارمل آمدند وخواستند درآخرصف که انسان خود فروخته به انورهفت بلا تریاک فروش حسام الدین حسام مانع ایستادن شان شد ودرآن وقت بود که جنرال باشرف رفیق گل آقا ازجایشان یک قدم به عقب وشی گرس ورسم تعظیم برفیق کارمل نموده جای خود را برای شان خالی نمودند که آمدن رفیق کارمل وجا گرفتن شان در قطارمدعوین مانند ایجاد زلزله شد ووقتی چشم این مشایعت کننده ها یعنی شاگردان مکتب به دیداررفیق کارمل افتید فراموش کردن که منظوراین گرد هم آیی شان چه است ونخست یک خانم باصدای بلند جانم فدای کارمل شعار دادوطرف ستیژدوید که به تعقیب او همه شعارزنده باد کارمل دادند همه بطرف ستیژ دویدند ونظم به هم خورد وتمام گل را به پای رفیق کارمل ریختند مراسم نیمه ماند وتمام شد ورفیق علومی شهید ورفیق خلیل عنایت با تضرع رفیق کارمل را با کمک سربازان روس سوار موترش کردند که در همان روزاین واقعه دربیرون بالاحصار هم شدید ترتکرارو به مشاهده رسید که امید شاهدان از احوال بیرون همان روز چشم دید شانرا نوشته کنند .

————
آزادی بیان: دیروز و امروز
[][][][][][][][][][][][][][][][]

Scott Miller
Middle East Times
8 – 24 May 1986
برگردان: سیاسنگ

ببرک کارمل که شش سال در نقش رییس جمهور و پیشوای حزب کمونیست افغان، از سوی اکثریت دست‌نشاندۀ تمام عیار شوروی ‌شمرده می‌شد، ناگهان سمبول مقاومت – دستکم در چشم شاگردان مکاتب و دانشگاه – کابل شده‌است.

او در پایان مارچ 1986، ظاهراً برای مداوای طبی به مسکو رفته بود. وقتی پس از سپری شدن یک ماه، در برگشت به کشور ناکام شد و رسانه‌های دولتی در طول این مدت تعریف و توصیف معمول دستاوردهای انقلابی وی را از زبان و قلم انداختند، شاگردان دانشگاه کابل در رابطه با غیابت کارمل روز 30 اپریل تجمع اعتراضی کردند.

گرچه او به تاریخ اول می در کابل بود، فردای آن روز که کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست دموکراتیک خلق افغانستان جلسه دایر کرد تا تغییراتی در سطح رهبری بیاورد، تظاهرات هوادارنش از سر گرفته شد.

واحدهای نظامی شوروی با تانک‌ها و هلیکوپترها به رسم نمایش قدرت، برای دفع هر گونه حمله بر محل تدویر کنفرانس توظیف گردیدند. قوای مسلح افغان از ساحه دور نگهداری می‌شدند.

بسیاری‌ها این اقدامات خیلی جدی غیرمعمول را نشانۀ آشکار دگرگونی ناگزیر در [رهبری] به فرمان مقامات بالای نیروی شوروی می‌دیدند. طنز روزگار هم آزمودن دارد: در دسمبر 1979 خود کارمل به همین شیوه نصب شده بود.

روز چهارم می اعلامیه برون داده شد: ببرک کارمل از موقف منشی عمومی حزب به دلایل صحی “استعفأ” داده است. رهبری حزب دموکراتیک خلق افغانستان “تصمیم” گرفت که نجیب‌الله مسئول پیشین دستگاه استخبارات [خدمات اطلاعات دولتی] جانشین او گردد.

حد اقل شش مظاهرۀ دیگر تا ششم می 1986 که پلیس‌ها به لت‌وکوب دختران لیسۀ ملالی پرداختند و آنان را در دو موتر بس انداختند و بردند، گزارش داده شده است. دخترها شعار می‌دادند: “مرگ بر نجیب‌الله! ما کارمل را می‌خواهیم. شوروی‌ها بیرون شوید! ما حکومت اسلامی می‌خواهیم”.

کارمل همیشه ظاهر اجتماعی خود را منحیث مسلمان معتقد نمایانده است، با آنکه حزبش – طبق برنامۀ طویل‌المدت – جهت نیل به اهداف دقیق و عمیق کمونیستی در تضاد مستقیم با اسلام می‌رزمد.

کارمندان خدمات اطلاعات دولتی برای سرکوب سه مظاهرۀ دیگر که بیشتر از سوی شاگردان مکاتب و عمدتاً دختران راه اندازی شده بودند، از خشونت کار گرفتند.

ضمن تلاش ظاهری برای جلوگیری از درد سر بیشتر، هفتۀ بعدی کارمل به همراهی نجیب‌الله و سلطان‌علی کشتمند در انظار عامه نمایان شد. دپلومات‌های مقیم کابل گفتند: واقعاً بیمار معلوم می‌شد.

روز پانزدهم می نجیب‌الله اعلام کرد که رهبری جمعی جدید به شمول خودش، کارمل و کشتمند تشکیل شده‌است. او گفت: “ببرک کارمل منحیث رییس شورای انقلابی و هیات رییسه به تحکیم ارگان‌های قوای دولتی عطف توجه خواهد کرد”. ظاهراً اشاره به رسوایی گریز سربازان و ترک خدمت افسران از قوای مسلح بود.

او پافشاری داشت که کارمل بنابر معاذیر صحی از همه پست‌های مهم حزبی استعفأ داده و از “نقش بزرگ” وی در کودتای کمونیستی 27 اپریل 1987 یا به اصطلاح انقلاب ثور به نیکی یاد کرد.

نجیب‌الله گفت: “کشتمند به وزارخانه‌ها، ادارۀ [حاکمیت] و تطبیق پالیسی‌های اقتصادی خواهد پرداخت، و من تمام توجه را به تحکیم حزب دموکراتیک خلق افغانستان وقف خواهم کرد”. و ادعا کرد که حزب دموکراتیک خلق افغانستان دارای 155000 عضو است. ازین میان، %64 آنان که صدهزار تن می‌شوند، تفنگ به دست دارند و از کشور دفاع می‌کنند.

البته، هفتۀ گذشته چنان به نظر آمد که او ضمن تعهدِ بعد از زمام‌داری، می‌خواهد زادگاهش – پکتیا – را ولایت نمونه سازد و در برابر جبهۀ مقاومت اسلامتی “مبارزه را شدت بخشد”: پس از نُه روز بمباران شدید روستاها و پایگاه‌های چریکی منطقۀ ستراتیژیک جاجی (پکتیا) در هشتاد کیلومتری کابل، به تاریخ چهاردهم می، نیروهای شوروی و افغان یورش‌های گستردۀ زمینی را آغاز کردند. این اولین حمله پس از حلول ماه رمضان و تقرر رهبر تازۀ حزب بود.

یکی از آسان‌ترین و مهم‌ترین طرق اکمالاتی مجاهدین از روستای تیری‌منگل در برجستگی کهپایه‌های کُرم پاکستان و امتداد سرحد تا جاجی و فراتر از آن به خاک افغانستان می‌گذشت. این مسیر کوتاهترین راه میان کابل و مرز دو کشور است.

داکتر افغان حمید شیردل گفت: روز پیش از سفرم به جاجی (پانزدهم می 1986)، کمابیش 500 تانک، زرهپوش و لاری به ساحه رسیده بودند. نیروهای کمونیستی بزرگ‌ترین عملیات نظامی شان را با پرتاب فشنگ‌های روشنی‌انداز و حریق نقاط معین قلۀ کوه توسط بم‎های آتش‌زا آغاز کردند تا ساحه را خوبتر ببینند. شب مانند روز روشن بود. پیش از طلوع آفتاب منطقه را ترک کردم. جِت‌های جنگی در روشنایی خیره کننده، بر ساحه بم می‌انداختند و قوای پیاده با خمپاره، بی‌ایم-13، هاوان و راکت اندازهای چندگانه می‌زدند.

این عملیات تعرضی در زمانی که وزرای خارجۀ افغانستان و پاکستان مصروف هفتمین دور مذاکرات غیرمستقیم در ژنو برای استقرار صلح بودند، رخ داد. دیگو کوردویز نمایندۀ خاص ملل متحد و میانجی مذاکرات گفت: آخرین جلسه روز پانزدهم می برگزار می‌شود و احتمالاً دو هفته طول خواهد کشید. مهم‌ترین موضوع بحث طرح جدول خروج بیش از صدهزار قطعۀ نظامی شوروی از افغانستان است.

دکتور شیردل افزود: وقتی از آن‌جا می‌گذشتم روستای همیشه پُررونق تیری‌منگل را بدون باشنده یافتم. محافظین پاکستان قرارگاه‌های شان را رها کرده بودند، زیرا زمین با بمباران نیروهای کمونیستی نیمه ویرانه شده بود. در چند سال گذشته تیری‌منگل بارها هدف بم و خمپاره قرار گرفته است. تازه روز سیزدهم می 1986، چهارده تن آوارۀ افغان قربانی آتش توپخانۀ کمونیست‌ها شدند.

[][]
یادداشت سیاسنگ
از پخش این نوشته سی‌وپنج سال نمی‌گذرد. آیا رسانه‌های افغانستان از یازده مارش خیابانی به پشتیبانی ببرک کارمل (سی اپریل، اول می، شش مظاهرۀ دیگر تا ششم می 1986 دختران لیسۀ ملالی که پلیس‌ها آنان را لت‌وکوب کردند و بردند؛ همچنان سه مظاهرۀ دیگر شاگردان مکاتب و بازهم عمدتاً دختران که توسط کارمندان خدمات امنیت دولتی درهم شکسته شدند) گزارشی نوشتند؟ اگر آری، در کدام روزنامه، رادیو و تلویزیون؟ وگر نه، حزب دموکراتیک خلق افغانستان به کدام “آزادی بیان” باور داشت؟ حزبی که اعتراض سادۀ اعضای وفادار به رهبر خودش را با خشونت سرکوب کند و از آواز فرزندان خودش بترسد، با دگراندیشان چگونه برخورد کرده باشد؟

از پخش این نوشته سی‌وپنج سال نمی‌گذرد. زیادترین گواهان پلینوم هژده زنده هستند. آیا تا کنون یکی از آنان در هوای آزاد باخترزمین، ازین یازده مارش سرکوب شده به دست همتایان همرزم نوشته‌اند؟ اگر آری، در کجا؟ وگرنه، از چه کسی می‌خواهند تاریخ پنهان افغانستان را بنویسد؟ از گزارشگران همان چند دستگاه به گفتۀ خود شان: “دروغ‌پراگن”؟

شاید آسان‌ترین پاسخ به یکایک پرسش‌های بالا چنین باشد: سراپای گزارش سکات میلر دروغ است.

[][]
کانادا/ بیستم اگست 2019
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10213698372323672&set=a.1078216765743&type=3&theater
**************************

رفیق قاسم  آسمایی

یادی از آن نیمه شب زندان و نخستین دیدار وگفتگو با زنده یاد رفیق محمود بریالی

شب ۲۶ ماه میزان ۱۳۶۷بود ونخستین شب زندان واتاق تنهایی شماره بیست و چهار منزل دوم بلاک اول. نخستین لحظات دستگیری، اولین شب وروز، اولین هفته، اولین ماه زندان، دشواری های خاص و استثنایی خودرا دارد وآنهم فراموش ناشدنی ودر حافظه چنان حک میگردد که زدودنش دشوار است و ناممکن. با سپری کردن این “اولین های دشوار و کندگذر”، بنابر خصلت انسانی توافق و سازش با محیط، شخص با ماحول وشرایط تازه ،می سوزد ومیسازد و تا اندازه تسکین گردیده وما بعد آنرا با همه دشواری هایش تحمل میکند.
در نیمه شب با فکر پریشان، باردیگر جریان رویدادهای آنروز را از نخستین تلفون صبحگاهی محترم یعقوبی، رفتن به ریاست هفت و دیدن تلاشهای … یارمحمد معاون اول وزارت امنیت دولتی ومقیم پیکار رییس اداره هفت وتیمش و هدایات آنان در مورد دستگیری رفیق محمود بریالی و جمع دیگر، تلفونهای بعدی جناب رییس جمهور و دستور اکید آن مبنی بر دادن امر دستگیری وموافقه تلاشی منازل آنان وسرپیچی وتمرد من از آن هدایت خلاف قانون وسرانجام دستگیری وانتقال یافتن به ریاست هفت وسپس به همین اطاق، مرور میکردم.
نزدیک ساعت دوازده شب، بر خلاف روز که چندبار دروازه فلزی اطاق با صدای ناهنجار باز وبسته شده بود، این بار دروازه سلول با بسیار آهستگی باز ورفیق رزاق عریف داخل شد وگفت بخیالم خواب درک ندارد؛ گفتم بعد از سالها وقت زیادی برای خوابیدن خواهم داشت؛ چه گپ هاست؟ وچه هدایاتی برایت رسیده است؟ رفیق عریف با خنده مختص به خود گفت: دستور اکید در مورد تجرید همه شما وجلوگیری از تماس بین تان وادامه داد: “تیم مصالحه”همه گپ های وطن را حل وفصل کرده وبا اشرار مصالحه و معامله میکنند و ما را نگهبان رفقا ساخته است.!؟ سپس گفت رفیق بریالی میخواهد با خودت صحبت کند، موافق هستی؟ گفتم چرا نه. 
بعد از چند لحظه رفیق بریالی داخل اطاق شد وبعد از بغل کشی و روبوسی باعتاب پرسید: رفیق قاسم چرا چنین کار کردی وخودرا به این مصیبت دچار؟ گفتم کدام کار و کدام مصیبت؟ گفت خود داری از دادن امر دستگیری و زندانی شدن. گفتم مرگ با یاران جشن است. 
بار نخست بود که رفیق بریالی را از نزدیک میدیدم. بعد از احوال پرسی، از جزیات آن روز پرسید. جریان را از آغاز تا انجام، از گفتگوی تلفونی ام با رفقا یعقوبی ونجیب تا لحظه دستگیری برایش حکایه کردم وگفتم در دوسیه مرتبه اپراتیفی برعلیه شما ودیگر رفقا هیچ نوع سند ومدرک مادی که دلالت بر نقض قانون نماید وموجبه شود برای تحریک دوسیه جزایی، موجود نبود و و تنها چند ورق شامل گذارش اجنت ها و آنهم پراگنده و چند ورق حاوی گفتگوی شما با چند رفیق که به شکل اپراتیفی ثبت شده بود و محتوی چند صحبت تلفونی دیگر بیرون نویس شده بر روی صفحه کاغذ که از لحاظ قانون نمی توان آنرا علنی ساخت و به حیث مدرک بر علیه شما بکار برد، در دوسیه گذاشته شده بود. 
تمام این دلایل را برای رفیق یعقوبی و سپس برای رفیق نجیب به تفصیل گفتم وعلاوه کردم که با این دلایل ومدارک نمیتوان کسی را به مسئولیت جزایی کشانید و سرانجام بعد ازمدتی دوسیه ختم میگردد و آزردگی بین رفقا باقی میماند. دستور اخیر رفیق نجیب این بود که باید بر اساس ضرورت، اینها زندانی شوند و دیگران تنبیه… . همچنان به ملاحظه دوسیه، تصمیم بعدی دستگیری رفیق اناهیتا راتبزاد و چند عضو سازمان دموکراتیک زنان بود که تحمل آن ناممکن واگر امر دستگیری شما هم به قلم من رقم می یافت، هرگز به چنان کاری مبادرت نمی کردم؛ لذا بعد از جدال درونی با خود، بهتر دانستم تا در قدم اول مخالفت کنم وهمه پیامدهایش را آگاهانه پذیرفته ام وبه گفته محترم رییس جمهور، نشستن در پهلوی شما را ترجیح دادم. 
تا دمدم صبح در مورد وضع نابسامان وطن، جنگ و تلاش دست های مرموز برای تششت بیشتر حزب و قوای مسلح، به تفصیل صحبت کرد. بعد از آن در زندان وبیرون از آن ودر دوران مهاجرت بارها وبارها دید و وادیدهای صورت گرفت وبحث های دوبدو ادامه یافت واز فیض صحبتش زیاد آموختم ورفاقت زندان مستحکمتر شد؛ اما یاد وخاطره آن نیمه شب هرگز فراموش نخواهد شد. یادش گرامی وآرمانهایش برآورده باد.

دیــدگــاها

• 

  Ewaz Hesarnaie

  رشاد گرانقدر شما همیشه نابترین حادثه های که چسمدید خودتان و نه شنیدگی و نقل قول بوده مینگارید سپاس از شما و حافظه خوب تان. عده ای که حادثه های دور و نزدیک که همه شاهد آن بوده اند آنچنان وارونه به خورد خلق الله میدهند که گویا دیگران نه گوش شنوا داشته بوده باشند و نه دیده بینا.

  1
• 

  Khan Aqa Saeed

  بعرض رسانیده بودم که جنرال صاحب گرامی استاد رشاد مخذنی از اسرار هستند زبان شان گویا و قلم شان رسا .

  2
• 

  Ashraf Ha

  رفیق رشاد بزرگوار افتخارداریم که شما راداریم خاطرات تان تاریخ غنی است برای پژوهش گران بسلامت باشید.

  1
• 

  Adris Arib

  رفیق گرامی رشاد دیدگاه شما عالی است موفق باشید.
• 

  Ali Ahmad Akbari

  زنده و سر فراز باشید رشاد صاحب گرانقدر .
• 

  Zuber Sherzad

  رفيق رشاد عزيز!
  بنازم با هرلحظه دوستي ام باتو
  كاركردم باتو
  درزندان بودن باتو
  قدم زدن باتو
  همرزم بودن باتو
  بزرگوارم دستان تان را يكجا با قلم ات را ميبوسم
  امروز باورم به يقين بدل شد انچي كه روزي كاسترو گفت ديروز به صد نفر مبارزه را شروع كردم
  اگر بارديگر مبارزه را شروع كنم
  ١٥ ويا هشت نفر كفايت ميكند
  كه از ان هشت نفر يكي اش رشاد بزرگوار است
  بادار عزيز تو خيلي بزرگ هستي

  1
• • 

• Wahid Qayumi

  جناب رشاد ارجمند ،
  شما غنيمت بزرگى استيد در جمع دوستان . سلامتى و سعادتمندى تان آرزوى همهء ماست .
• 

  فرهاد بارکزوی

  گلایه موجه و وارد.
  کم نشین رفیق رشاد گرامی!
  صحت و بهروزی تان آرزوست!
• 

  Mohammaad Nabi Azimi

  رفیق رشاد عزیز، چه جناب سکات میلر بنویسد چه ننویسد ، آن حوادث جزء تاریخ حاکمیت حزب دیموکراتیک خلق افغانستان است. شاید بسیاری از قلم به دستان آن حادثه های غمبار را نوشته باشند که به چشم سکات میلر و جناب سیاه سنگ عزیز نخورده باشد. از جمله در صفحه ۳۲۹ کتاب اردو وسیاست از جریان تظاهرات و نارضایتی اعضای حزب با بر کنار شدن زنده یاد کارمل شرح کاملی نوشته شده و ثبت تاریخ گردیده است. درآن صفحه داکتر نجیب خود از نارضایتی و تظاهرات شاگردان مکاتب با راوی کتاب اردو و سیاست حرف می زند و شکایت دارد. در ضمن باید یاد آور شد که یکی از سران مظاهره دختران محبوبه جان ذهین بود که حتی در اثنای مارش توسط اعضای خاد باند نجیب گرفتار و با جمعی از دختران دیگر زندانی شد.

  4

• • • J’aime
    •  · Répondre
    •  · 5 j
• 

  سید حسن رشاد

  برهمه گان بر دوست ودشمن روشن و‌هویداست که مرد قلم ‌وشمشیر دین اش را دربرابر حزب محبوب اش مردمش وطن اش اداوازجان مایه گذاشته ونام وخاطره اش را سبت تاریخ وطن کرده بیاییدبا این ضرب المثل اتکا کنیم که بایک گل بهار نمیشه درود بر شما رفیق عظیمی گرامی .

  2
• 

  Hussain Sahid

  رفیق گرامی رشاد موضوع خوبی را مطرح نموده اید. سالهای قبل همچنین نظر نزدم بود و غیر مستقیم از دوستان که همراه ام در یک محل ایفای وظیفه مهم را داشتند یاد نمودم از طریق شبکه های اجتماعی از سنگ صدا برآمد اما از این دوستان که نان چرب تر از من نوش جان می نمودند صدا بجز یکی از ان نوشته را به نشر سپرد ان هم یک مقدار از واقعیت ها دور تر بود و پس. مطالب بی نهایت زیادی است که اعضای حزب و مردم عزیز ما از آن اطلاع کافی ندارند. یک تعداد اش بمثابه اسرار درونی حزب در سینه های ما باقی خواهد ماند . امیدوارم که ان مطالب را لازم بوده باشد رفقا بنوسیند خوب خواهد بود اما با حفظ واقعیت های عینی و حفظ وحدت درنی حزبی و احترام به رهبران که امروز در بین جامعه ما و در قلب مردم جای خاص گرفته اند . نباید افتخارات رهبران پرچمدار خویشرا که در دامن حزب و تحت رهبری رهبر گرانقدر مردم افغانستان به شخصیت های بزرگی تاریخ کشور تبدیل شده در پیش پای باند جنایتکار امین و امینی گذاشت.

  1

• 

  Zuber Sherzad Hussain Sahid
  ارزوهايي هريك شما رفقا ستودني است
  رفيق حسين عزيز ما ميتواند با انها فشار واردكند تا دست به قلم بُرد .

  1
• 

  Jalil Sediqi

  با شما رشاد گرانقدر موافق هستم باید که چنین شود ، موفق باشید.

  1
• • J’a

• Qasem Osmai

  رشاد ارجمند، مانند همیشه نکته مهم و قابل مکث را یاد آوری کرده اید. بی صبرانه منتظر خواندن خاطرات بعدی هستیم.

  1
• 

  Muskin Sayad

  رشاد عزیز ، من نه کادر حزبی بودم و نه فرد شناخته شده ، فقط یک سپاهی ساده .
  حرف از کودتای نجیب و چند تن از باندش است ، میخواهم دو خاطره را به عرض برسانم :
  ۱- روز تدویر پلینوم کودتا ، وسیله نقلیه من کارت دخول ارگ را داشت چون یک بخش کار من مسایل تهیه نشانها و مدالها بود ، و به مناسبت های مختلف میباید قسم ریزرف به دفترم اماده میبود .
  ساعت نه و نیم قبل از ظهر راهی ارگ شدم ، اما وضیعت غیر نورمال ، یعنی کنترول سه بخش مواجهه شدم ، از طریق گارد ریاست جمهوری ، ریاست هفتم ، سوم و دهم و عساکر شوروی .
  زمانیکه برگشت کردم جنرال صاحب محفوظ معاون کادری وزارت بود ، از جریان وضع پرسید من انچه دیده بودم بیان کردم ، حالا نمیدانم کجا تشریف دارند ، هرجا هستند صحتمند و سلامت باشند :
  اهی کشید و اشکهایش جاری شده گفت ، رفیق صیاد وطن خراب شد .
  ساعت یازده بجه قبل از ظهر امر اشد محرم وزیر امنیت مبنی بر عدم خروج هیچ یک از کازمندان از دفاتر و محل وظیفه شان الی امر ثانی برای ما رسید .
  ساعت پنج عصر ، هیت رهبری معاونیت کادری وزارت مشترکا نزد جنرالصحب محفوظ بخاطر رخصتی کارمندان رفتیم ، بلاخره ایشان با اساس هدایت تیلفونی وزیر امنیت مرحوم جنرال یعقوبی هدایت دادند که کارمندان میتوانند مستقیماً منازل خود بروند ولی هیت رهبری همه بدفتر رفیق محفوظ منتظر هدایت بعدی باشند .
  در نهایت کار پلینوم کودتا خاتمه یافت و در اخبار ساعت هفت شب فیصله های زیر برچه باند گرباچوف اعلان شد .
  همه هیت رهبری کادر و پرسونل اشک به چشمهای شان جاری بود ، جالب اینکه دریوران ما همه در یک اطاق میبودند وقتی هدایت شد که منزل برویم ، همه دریوران میگریستند .
  ۲- فردا ساعت هشت و. سی و یا نه بجه هیات رهبری همه ارگانهای مرکزی در تالار کنفرانس ها احضار و قرار برین بود که فیصله باند کودتا به سمع انها رسانیده شود .
  اصولا سخنران نخست رفیق عزیز نبی شوریده ریس امور سیاسی بود . شما باور کنید که بیش از پنج مرتبه کوشش کرد از روی ورق سبکدوشی رفیق عزیز و. فقید کارمل را بخواند اما نتوانست فیصله کودتا را نا تمام رها کرده از عقب تریبون پایین امد و این فیصله را شخص رفیق مرحوم یعقوبی قراهت کردند .
  من در جمع حاضرین تنها مقیم کور و چند فرد دیگر را خوشحال مشاهده کردم ، بقیه همه غمگین بودند .
  رفیق رشاد گرامی این یکی جریانهای چشم دیدم بود .
  البته جریان کنفرانس دوم که وقتی من در برابر کاندید انتصابی جنرال زمان ارزو به حکم اساسنامه دست خود را بالا و خود را کاندید کردم ، و در نتیجه رفیق مرحوم یعقوبی عینکهای خود را از روی میز هیت ریسه برداشته استاد و گفت شما حزبی ها میدانید من رفتم و بلاوقفه جلسه کنفرانس بدون نتیجه از جانب جنرال عارف صخره ختم اعلان گردید ، داستان طولانی دارد باشد برای شب دیگر .

  3

•  
• 

  Seyyed Reza Sanglakhi

  اغا صاحب قرار ما تا فردا كه از كنجينه اسرار انقلاب ناشنيدهاي را از رشاد هميشه سربلند داشته باشيم و بخوانيم

  1

• 

  Seyyed Reza Sanglakhi

  سید حسن رشاد با ًسلام و ًتشكر پير برركوار رشاد عزيز دست بوستان هستم من در كمت نوشتم درد دل خودرا ببخشين كه زياد املا و أنشأه دروست ندارم يك بار ديكر تكرار ميكنم كه جًناب ًشما گنجينه اسرار و اثار اون دوران هستيد كه بعضي مصلحت هارا در نظر كرفته و باز كو نميكنيد كه دروست هم است
•  
• 

  Behin Nessar

  رشاد گرانقدر یادآوری دقیق ودرست از حوادث تاریخی سال های اخیر جز بسیار مهم وارزشمند غنای تاریخ آینده کشور ماست.قلمتان رسا باد.
• 

  Ghulam Mohsenzada

  رفیق رشاد والاگهر ،
  این تلاش سودمند و صادقانه تان در راه روشن ساختن زوایای ناشناخته شده زنده‌ گی و کارنامه های درخشان ح د خ ا را ستوده، برایتان توان فزونتر در پیشکش نمودن چنین رخدادها و یادواره ها آرزو دارم.
  چنانکه بارها از سر صدق گفته ام شیوه نگارش تان سخت دلپذیر و ستودنیست.

• 

  Shahwali Asifi آقای سیاه سنگ نظر بکدام اسناد و دلائیل ادعا دارد ..
  که نوشته حزب کمونیست دموکراتیک خلق افغانستان ..
  در حالیکه ح.د.خ. افغانستان بوده ..
  اسناد ها وجود دارد که شعله ای ها حتی سایت انترنتی داشتن و حزب خود را .. حزب کمونیست یاد کردند.. که با رهبران شان در پاکستان هم ارتباط داشتن و آنها را می‌شناختن و آن افراد تحت حمایه حزب حرکت اسلامی محمدی تحت پوشش بودند ..

  ۶

  • پسند
• علی رستمی بسیار گلاله بجا ودقیق است دست تان درد نه کند رفیق رشاد عزیز موافق باشید که بانوشته روشنگرانه تان گوشه پنهان شده تاریخ را بازگو وبرملا میسازید.

  ۴

  • 
• Aziz Hassas بادارقلمت رسا شماكه نوشتيد عالى وواقعت راابرازنموديد
  به ادبيات شما ديگركس توان نوشتن ندارد

  

  ۲
  • اکنون فعال

    سید حسن رشاد من اگرهرچه باشم ارقرب سالارم آموخته ام .

    ۳
• 

  M Aref Erfan رشادعزیز وگران ارج به یکی از گرهی ترین معضل حوزه زندگی سیاسی ما انگشت گذاشته است.نمیدانم این پیشوایان سیاسی و رهروان مکتب سیاسی مان که در گذشته در زمان حاکمیت حزب وقبل از آن، از درون طوفان واز گذرگاه های پرپیچ خون وآتش درنبرد های عادلانه ،شجاعانه عبورنمودند،حال ازچه باک دارند که در فضای آرام بیرون مرزی ، درجبهه سرد رسانهٔ از افتخارات تاریخی شان سخن بگویند؟
  بیاد باید داشت که سیاهسنگ اززندانیان عصر حاکمیت حزب ما است،اما امروز به حیث یک شخصیت وارسته ودگر اندیش دین رسالت مینماید.
  اما کامنت اینجانب که قبلأ در پای نبشته زیبای آقای سیاهسنگ نقش بسته است:
  سیاسنگ عزیز،
  از پردازش قلم شمابرای بیان رخداد های تاریخی
  سپاس.
  آنچه که درین نگارش تبلور روشن دارد،یک حقیقت تاریخی است.
  درآستانه برگزاری پلینوم هژدهٔ حزب،عمده ترین زمزمهٔ سیاسی که بسترضرورت پلینوم هژده رادر رده های بالای حزب آرایش میبخشید،عبارت ازین بود که ببرک کارمل” آنتی سویتست”یعنی “ضد شوروی”گردیده است.
  یکی از تظاهرات گسترده مردم در هوای مداخله اتحاد شوروری،تدویر پلینوم هژده وبرکناری فقید ببرک کارمل به تاریخ اول می ۱۳۶۵خورشیدی در جاده میدان هوای کابل همزمان با برگشت فقیدکارمل ازتبعید گاه اتحاد شوروی براه افتید.
  درین تظاهرات شعار های ضد شوروی سرداده شد و حتی قطارسربازان شوروی در چهارراه صحت عامه ،باسنگ وکلوخ مورد حمله قرار گرفت.
  اینجانب نخستین سخنران این تظاهرات بودم ودر مقابل مسلخ کابل درکنار پل مکرویان کهنه درختم تظاهرات در اجتماع بزرگ به سخنرانی پرداخته ،از دسایس کرملین پرده برداشتم وازهمرزمان خود تقاضا نمودم تابه مقاومت وتظاهرات شان دربرابر این دسایس ادامه دهند.
  درپی این تظاهرات ده هاتن از مهره های کلیدی،کادر ها وفعالین حزبی ودولتی به زندان افگنده شدند.
  متعاقباً تظاهرات گسترده در دانشگاه کابل،پلتخیک کابل،موسسات تعلیمی وتحصیلی ،مکاتب ،موسسات اداری وکارگری برای چندین روز پیهم در دفاع از فقید ببرک کارمل ادامه داشت وباشعار های ضد شوروی دنبال میگردید.
  در نواحی مرکزی شهرکابل،قرار گاه های ویژه برای جلوگیری از تظاهرات وسرکوب آن تشکیل گردید ،اما نتوانست موج را خاموش سازد.
  در اطراف کاخ ریاست جمهوری سطح خشم وهیجان مردم چنان بالا گرفت که باهجوم بالای کاخ وبرنامهٔ رهایی فقید ببرک کارمل دروازه کاخ درهم شکسته شد ومظاهره کنندگان با تهدید ارتش سرخ مقیم گارد
  مواجه گردیدند.
  این موج چنان توفنده بود،که در دم دروازه گارد ریاست جمهوری آقای رحیم شادان یکی از بلند پایگان تازه به دوران رسیده حزب حاکم را که مسئول سرکوب تظاهرات شهرکابل بود ودر خط مقابل این تظاهرات قرار گرفته بود،سیلی کاری نمود.
  در تظاهرات که در اطراف کاخ ریاست جمهوری براه افتید ،بسیار خود جوش بود و بیشترین ترکیب آنرا مردمان غیر حزبی ودولتی تشکیل میداد.
  فضای شهرکابل به فضای انقلابی مبدل شده بود.
  سوگوارانه در آن زمان ازین جریانات هیچ گزارشی بازتاب نیافت؛

  ۱۵
  • 

    Faried Akbari

    M Aref Erfan
    بلی عرفان نازنین .
    من در داخل گارد عسکر بودم و هم یک حزبی
    از داخل ما شعار میدادیم که زنده باد کارمل واز بیرون مظاهره چیان.
    این یک حقیقت است که همه میدانند و باید درمورد نبشته ها و تحقیقات شود .
    درود .

    ۳
• 

  Naqib Bigzadda یادوخاطرات تلخ که نمونه انرادرزمان تاج محمد ریس امنیت دولتی بلخ باکشتن ستاررازم اغازتحول بودتاسقوط رژیم نیزتادربندکشیدن سمیع عدیل درزتدان وشکنجه

  ۱
• 

  Schahabuddin Sarmand درود رفیق رشاد عزیز ،
  با حرمت که به آقای سیاسنگ دارم ایشان این مشق های خود را بسیار نا وقت ولی روی یک هدف با خواننده گان شریک میسازند .
  ایشان نه تنها از زنده یاد ببرک کارمل توصیف نکرده اند بلکه ح د خ ا را باری دگر به هوای اخوانی ها خر کمونست د خ ا و نیز دها مطلب دیگر را نگاشته اند که مورد دقت است .
  اما گلایه شما در مورد رهبران ومبارزه حزب دقیق و قابل ارزش است .
  پدرود

  ۶
• 

  Fardin Rahimi منحیث یک پرچمدار چیزی بجواب شان در همانجا نوشتم ولی به زودی چشم دید و مستند ی را روی برگه شان شریک خواهم ساخت . با محترم سیاهسنگ کاری ندارم ولی باند حفیظ نجیب را مجال دروغگوی و تهمت نخواهم داد .
  با حرمت فراوان .

  ۵
• 

  Shoaib Eshaqzai بارفیق سرمند موافقم !
• 

  Shoaib Eshaqzai فشرده ی قصه ی ازدهن محترم سیاسنګ که من همیش برایش رفیق سیا سنگ میگویم !
  درانتقال اسلحه درعقب موتر بلفعل دستګیر میشوم فکر میکنم ۱۰۰٪ اعدام میشوم همزمان کارمند در جریده حقیقت انقلاب ثور نیز میباشم بعداز تحقیق مدت هفت سال محکوم به حبس وبعد ازسپری نمودن ۴ سال معاف وآزاد میگردم دوباره از دارالانشأ کمیته مرکزی به حقیقت انقلاب ثور معرفی میگردم اما به مقاومت شدید ریس ‍آن چریده مواجه میگردم خلص در هفته نامه مقرر میگردم .
• 

  Shoaib Eshaqzai واما درمورد رفیق کارمل رهبر گران مایه ما ؛ بعداز پلینوم ۱۸ گرباچوفی یک لحظه هم بی تفاوت نه بودیم پیهم از کارنامه های ماندگارشان توصیف وتا کید نمودیم که رهبرما انسان هدفمند وبارسالت بوده ویک روزهم برای تحقق اهدافش از هیچ نوعه تلاش دریغ نه نموده ، یکی ازبزرگترین کارنامه هایش وحدت تمام ملیتها واقوام وقبایل کشور بوده که برای اولین بار انسانهای آگاه کشور درتمام حاکمیت سهیم وکار وفعالیت نموده بهترین نمونه آن را میتوان رفیق سلطان علی کشتمند را مثال داد با احترام .
• 

  Haji Aziz Habibzadeh جناب عالیقدر رشاد صاحب گرامی صحت سلامت باشیند ،
  موضوعات بسیار عمده و با ارزش و قابل درک را تحریر نمودیند ممنون سپاس فراوان از شما .

  ۱
• 

  Bassir Bina روحشان شاد بسیار رهبر نیک و دلسوز بودند . از هر اسلحه یی که کار گرفت امد ما را از مرگ حتمی نجات داد . درود بر روان پاک تو انسان عزیز .
• 

  مختار تاجزی من آن زمان کارمند خاد بودم ، خودم با شمار دیگری از رفقا داخل ارگ شدیم و جویای احوال رفیق کارمل گردیدیم. سایر رفقا هم آمدند و تعداد ما زیاد شد . راه را توسط چند عراده گاز ۶۶ بستند و اجازه
  پیشروی ندادند . شام روز پراگنده گردیدیم . فردایش کودتای پلینوم هژده پیروز شد و یکهفته بعد مجازات و به ولایت نیمروز تبعید گردیدم .
• 

  Rah Parcham والیری تساپکوف: ۱۲ ثور ۱۳۶۵. جمعیت خشمگین به قصرِ ریاست جمهوری هجوم می برند. مردم برآشفته و خشمگین هستند که گورباچف نجیب را جانشین ببرک کارمل نمود .گارد مِلی دروازه های قصرِ ریاست جمهوری را با وسایط باربری و نقلیه توانست مسدود نماید، محافظین گارد از عقب در چهار صف ایستاده بودند و کسانی را که به داخل رخنه میکردند دوباره به خارج پرت میکردند.هردو جانب بدون اسلحه بودند .به ما گفتند که در برج ها قرار داشته باشیم و اجازه نیست که سر های خود را از پنجره ها بیرون بکشیم .قدرت بالقوهء رزمی کندک ما تقریباً ۱۵۰ نفر بود، ۲۰ چاین ماشین محاربوی، بلوک راکت انداز و پرسونل دافع هوا، که تمام وقت روی پشت بام همراه با راکت ها محافظت میکردند. ( تصویر و متن آن از: والیری تساپکوف )

  
• 

  Shir Sarem در زمانی که این توطیه علیه حزب و دولت جمهوری دموکراتیک افغانستان با سازش مخفیانه بین ریگن و گرباچوف صورت گرفت من در ولایت قندهار بودم و انچه میدانم از زبان رفقا است. ولی به اساس سرنوشتی که رفیق عزیز تاجزی قصه نمودند چشم دید من درباره چند رفیق است البته این دیگر در زمانی است که من کابل بودم روزی از مقابل دفتر انتقالات خاد با بایسکل میگذشتم رفیق آشنایی را انجا دیدم و توقف کرده نزد اش جهت ادای احترام رفتم آن رفیق زمانی خود اش مدیر عمومی در یک ولایت بود و همچنان در بخش خود مسولیت مدیریت چند ولایت زون مربوط را هم داشت و بعد بیشتر از 5 سال خدمت در نبرد تازه به مرکز تبدیل شده بود و در مرکز همان بازی اوپراتیفی که بنام جلسات نظرخواهی در رابطه به پلنوم 18 دایر شده بود بمثابه یک حزبی سابقه دار نظریات خود را داده بود و روی همان نظر مسولانه اش نسبت به حزب و اینده کشور شب از خانه گرفتار و بعد گذشتاندن چند روز در نظارت خانه زمان خروج برایش اسناد تبدیلی به ولایت ارزگان انهم بصفت کارمند عادی را میدهند البته او تنها نبود و چندین رفیق دیگر نیز با سرنوشت او در انجا قرار داشتند و همچنان تعدادی از سربازان و افسران گارد را هم میشناختم برای اینکه در خط علیه رفقای حزبی خود قرار نگرفتند به چنین سرنوشت گرفتار شدند.ولی بعد ها دیگر بنام ضد پلنوم 18 تعداد زیادی با شیوه های گوناگون به این سرنوشت گرفتار شدند و تعدادی فرصت طلب و نفوذی های کج و راست با استفاده از این موضوع با سرنوشت تعداد زیادی از بهترین فرزندان پاک و اصولی و باورمند به ارمانهای حزب بازی کردند و انها را از صف فعال مبارزه و خدمت به مردم خارج کردند.
• 

  Rah Parchamوالیری تساپکوف: ۱۲ ثور ۱۳۶۵. جمعیت خشمگین به قصرِ ریاست جمهوری هجوم می برند. مردم برآشفته و خشمگین هستند که گورباچف نجیب را جانشین ببرک کارمل نمود .گارد مِلی دروازه های قصرِ ریاست جمهوری را با وسایط باربری و نقلیه توانست مسدود نماید، محافظین گارد از عقب در چهار صف ایستاده بودند و کسانی را که به داخل رخنه میکردند دوباره به خارج پرت میکردند.هردو جانب بدون اسلحه بودند .به ما گفتند که در برج ها قرار داشته باشیم و اجازه نیست که سر های خود را از پنجره ها بیرون بکشیم .قدرت بالقوهء رزمی کندک ما تقریباً ۱۵۰ نفر بود، ۲۰ چاین ماشین محاربوی، بلوک راکت انداز و پرسونل دافع هوا، که تمام وقت روی پشت بام همراه با راکت ها محافظت میکردند. ( تصویر و متن آن از: والیری تساپکوف )