ما کارملیان،از تبار سوال و ستیز آمدیم،با شعله‌ فکر،به نبرد آمدیم نویسنده : رفیق ابوالفضل جعفری

نوشته شده در تاریخ ژانویه 9, 2026مارس 6, 2026 توسط pamir

درین دیار که ظلمت،چراغ معنا میکشت
کارمل رسید و در ایمان خلق،جان مینوشت
دلش زلال‌ تر از باران صبح آزادی
قدم‌ اش نشانی از راستی راه سرنوشت
نه از غرور سخن گفت،نه از شکوه تخت
ساده،بلندهمت
چو کوه،ولی به قلب فقیران،نرم و سرشت
ارزشش از زر و زور نبود
از نور درون بود
که در نگاهش عدالت
چون آفتاب رهایی میدرخشید و میگذشت
چون سایه‌ بان ستمدیده‌ ها
بر زخم مردمش نشست
هر آه رنج‌کشیده را
چو داغ بر سینه خود مینوشت
کارملیست بودن یعنی
به قامت انسانیت راست ماندن
به عهد اخلاق و معنویت
تا آخرین دم وفا کردن و نگشتن ز دست
یعنی فریاد زدن خلق،چراغ راه من است
و در دل توفان تاریخ
همچون سپیده،از میان شب برگذشت
در سرزمینی که ظلمت،بر آسمان کمین داشت
کارمل سپیده شد،بر ظلم شب،یقین داشت
حقوق زن ستمدیده،در اولین نفس ها
به نام او قد برافراشت،عزت دیرین داشت
به هر قدم که گذارد،عدالت از دل تاریخ
چو رود تازه روان شد،که سیل آهنین داشت
به دختران وطن گفت تو نیم این جهانی
کلام او نه شعار بود،حقیقتی چنین داشت
ز دست او نان کارگر،ز چنگ گرگ رها شد
صدای خلق گرسنه،دوباره آفرین داشت
رهبر نه،رفیق بود،به قلب مردمش نزدیک
که سادگی‌ اش،بزرگی و شکوه راستین داشت
و نام کارمل هنوزم،چو برق صاعقه میافتد
بر آنکه ظلم کاشت و وحشت دیرپین داشت
قسم به خون زحمتکش
اگرچه سال‌ ها گذشتند
راهش هنوز روشن است
که هر نفس،نفس زمین داشت

به احترام پرچمداران بااصالت،پیشاهنگان تاریخ مدرن و آنانی که نامشان چون آفتاب بر فراز قرون میدرخشد،سرفرود میآوریم بر نام کارمل،آن رهبر عدالت،آن صدای بی‌ هراس خلق،آن قامت افراشته در برابر شب ارتجاع.

گویند چرا کارمل؟ چون کارمل،به تنهایی یک مدرسه اندیشه بود،مردی که از شکست ها فلسفه ساخت و از امید ها واقعیت.او نشان داد که میتوان در میانه آتش و خیانت،بذر حقیقت را کاشت و به آینده‌ ای اندیشید،که در آن انسان دوباره بر جایگاه شرافت خود میایستد.

کارمل را نمیتوان تنها با معیار های سیاسی سنجید،چرا که کارمل،در عمق خویش،یک آگاهی تاریخی بود،که از دل رنج و شور انقلابی برخاست.او پیوند دهنده رهایی مادی با روشنی معنوی بود،کسی که در کوره راه های ستم،شعله‌ خرد را با آتش دل یکی کرړ.

کارمل در دل توفان،بجای خم شدن، قامت اندیشه را راست نگه داشت و با نگاهش راه را روشن کرد.او باور داشت انسان میتواند از زیر آوار ستم برخیزد، اگر شعله آگاهی را در دل خاموش نکند.
کارمل یادگار نسلی بود که بجای معامله بر سر آرمان،جانش را بر سر آن گذاشت.

ببرک کارمل یگانه رهبری در سطح تاریخ که،ایدئولوژی را از متن تاریخ و رنج توده‌ ها میگرفت،نه از قالب‌ های منجمد معلق بی سرنوشت،ذات تمیز حکومت او در این بود که قدرت را از ابزار سرکوب به امکان آگاهی،عدالت و رهایی طبقاتی ارتقا دهد،چنین شد،او اخلاق سیاست بود.

کارمل،جوهره استوار آگاهی انقلابی بود، حضوری که از حصار مرگ فراتر رفت و در تار و پود وجدان توده‌ ها جا گرفت،تا آنجا که هر لرزش تاریخ،هر بیداری نسل ها و هر ایستادگی در برابر ستم،باز نام او را چون طوفانی برخاسته از اعماق به میدان فرا میخواند،او جرقه بیداری بود…

شش جدی،روزی بود که تاریخ از انجماد ترس شکست،نفس تازه ای کشید،روزی که شب سنگین استبداد ترک برداشت و رفیق کارمل،بمثابه‌ اراده‌ یک دوران،با زبان عدالت،کرامت انسان و امید زحمتکشان به میدان آمد،شش جدی،یعنی روز گشایش امید و عدالت….

از عمق زخم تاریخ،تو برق عصیان خلق شدی،در مشت بسته مردم،فروغ فردای بی هراس شدی،برسینه شب کوفتی،نام عدالت را چون پتک بیداری،کارمل عزیز،تو راه رهایی،اراده خونگرم بی‌ انکسار شدی،رفیق کارمل،اندیشه ای که از دل ظلمت،قانون طلوع مینویسد

ببرک کارمل،نامی است که تیغ حقیقت را بر گلوی مزدوران تهران و پاکستان میکشد،مجاهدینی که بجای مردم،برای جیب بیگانه میجنگیدند.کارمل یادآور آن است که سیاست،اگر از دل مردم برنخیزد،جز ابزار خباثت و مزدوری چیزی نمیشود.کارمل خلاصه علاج رنج خلق بود.

به یاد داشته باشید،از کارمل گفتن،آتشی است بر دامن آنانی که عقلشان در تهران خاکستر شد و شرفشان در راولپندی به حراج رفت،کارمل عصاره آگاهی تاریخی این سرزمین بود و کارملی بودن،یعنی پاسداری از کرامت وطن در برابر طاعون
مزدوری و تحریف،کارمل آینه خرد است.

کارمل،زاده ضرورت تاریخ بود،انسانی که راه رهایی را با چراغ خرد و ایمان انقلابی روشن ساخت،او انقلاب را استمرار اراده انسان در نبرد با تاریکی و تسلیم‌ ناپذیری در برابر جبر میدانست،او ثمره تکامل تاریخ مدرن بود،انقلابی خاموش که فروتنی اش فریاد بیداری نسل‌ ها شد…

ببرک کارمل،فرزند روزهای طوفانی و چهره‌ ای از امید سرخ بود،او باور داشت که آزادی نه از آسمان میبارد،نه از دربار میجوشد،بلکه از دل فریاد و سنگر خیابان زاده میشود.یاد او یعنی ایمان به توان مردم،به قدرت زحمتکشان به آن حقیقتی
که هیچ سازشی نتوانست خاموشش کند

ستایش کارمل،ستایش فردی نیست،ستایش اندیشه‌ ای است که در میدان عمل آزموده شد.او در تاریخ پرزخم ما،چون فانوسی در دل تاریکی درخشید و مسیر عدالت اجتماعی را نشان داد،او بنیانگذار جنبش چپ عدالتخواهانه و نماد آگاهی طبقاتی است.

ببرک کارمل نخستین رهبری بود که فرزندش را همانند هر جوان دیگر راهی خدمت عسکری ساخت،او بی‌ امتیاز و برابر با دیگران در صفوف سربازان ایستاد و این خود نشانی از عدالت و برابری بود.میتوانست نرود،ولی رفت و دوشادوش دیگر فرزندان وطن ایستاد.

کارمل با اقتدار سیاسی و جانفشانی خستگی‌ ناپذیرش،به تجسم اراده تاریخ بدل شد.او نشان داد که اندیشه،اگر بر پایه آگاهی و ایمان به انسان استوار گردد،از مرگ نیز فراتر میرود.نام کارمل نه فقط یاد یک رهبر،بلکه نماد پیوند ابدی آرمان و جاودانگی حقیقت است.

اگر کارمل با تانک روس وارد شد،توی امین چرا ماندی طیاره و تانک روس داخل شود؟بهترین امکانات نظامی را داشتی،چرا نزدی؟اگر کارمل آمد،نجیب،سروری،گلابزوی،پنجشیری،میثاق هم آمدند،این طعنه را به ما نزنید،اگر کارمل محکوم است،همه محکوم هستید.

کارمل در دل طوفان،بجای خم شدن، قامت اندیشه را راست نگه داشت و با نگاهش راه را روشن کرد.او باور داشت انسان میتواند از زیر آوار ستم برخیزد، اگر شعله آگاهی را در دل خاموش نکند.
کارمل یادگار نسلی بود که بجای معامله بر سر آرمان،جانش را بر سر آن گذاشت.

کارمل شعور بیدار تاریخ،حاصل تناقضات تلنبار شده‌ جامعه‌ ای بود،که در آستانه زایش نوین،به رهبرانی نیاز داشت که زبان توده‌ ها را بفهمند و جرات ایستادگی بر حقیقت را داشته باشند،او سیاست را از حصار نخبه‌ گرایی بیرون کشید و آن را به میدان نبرد طبقاتی بازگرداند…

کارمل،فقط نامی بر سنگ مزار نیست،او مفهومی‌ است برخاسته از زخم‌ های بی‌ پایان طبقه فرودست،شعله‌ ای که در شب بی‌ پایان ارتجاع روشن شد،نه برای سوختن،بلکه برای افروختن.او نه یک فرد،که یک جریان است،نه فقط یک رهبر،که یک آگاهی‌ است،که از دل تجربه سرکوب‌ شدگان تراوش کرد و به زبان تاریخ، فریاد زد،انسان،محکوم به بردگی نیست،کارمل مکتب است،نه خاطره،مکتبی از جنس مبارزه،اندیشه و امید.آنجا که جهان میان سازش و ستم تقسیم شده،او راه سومی را گشود آن چیزی نیست جز راه رهایی…

ببرک کارمل،طغیان تاریخی خلق،مردی که فریاد پرولتاریا را به لرزه بر ارکان قدرت بدل کرد.او برای درهم‌ کوبیدن نظم پوسیده برخاست،نه برای جاه و نامش در طنین هر قیام جاریست.کارمل را مرگ نیست،او در شعله آرمان و پرچم سرخ رهایی،همواره زنده است.

وقتی دم از کارمل میزنیم،به معنای ارزش‌ گذاری ایدئولوژیک یا نفی دیالکتیکی او نیست،کارمل تجلی آگاهی طبقاتی پرولتاریای انقلابی کشور است،کارنامه کارمل راهبرد پراتیک نیروهای رهایی بخش و مسیر دیالکتیکی توسعه جامعه بر مبنای هژمونی سیاسی طبقه مولد است…

مضحک ترین ادعایی که شنیدم این است که میگویند کارمل روس ها را به افغانستان آورد،چرا؟چون با تانک روس وارد وطن شد.سوال،مگر داکتر نجیب و کادر عظیم خلقیا پیاده‌ آمدند؟مگر شوروی از ناکجا‌ آباد رسید؟شما تانک،طیاره داشتید،چرا گذاشتید بیایند؟

باید پذیرفت که حاکمیت به روانشاد ببرک کارمل تحمیل شد،آن هم در شرایطی که نور احمد اعتمادی،چهره مورد نظر شوروی،ترور گردید.با اینحال،کارمل در شش سال زمامداری،شایستگی،تدبیر و لیاقت کم‌ نظیری از خود نشان داد.اداره دولت در عهد او بی همتا و بی بدیل بود

هفت ثور دو قربانی سیاسی بر جای گذاشت،ترکی و کارمل.ترکی با آگاهی و طرح‌ ریزی وارد معرکه شد،کارمل نا آگاهانه.برای ترکی دیر و زود وجود داشت،اما پایان محتومش از پیش رقم خورده بود،در حالیکه کارمل،بی خبر از بازی پشت‌ پرده…

رفیق کارمل،مبارز پیشتاز و مترقی تاریخ…

بنیانگذار تمدن تاریخی جنبش چپ افغانستان،نامی ملی،شخصيتی جهانی،ستاره ای که در طول یک شب از برهه های زمانی از چندین شب تاریخ ظهور کرد و با زوال خود،ملی‌گرایی و ترقی خواهی را هم با خود برد.

او نیک نام تاریخ خلق و کارگران و منجی زحمت کشان و ستمدیدگان بود…

روانت شاد و یادت گرامی رهبر عزیز و معظم…

معلم من،کارمل آگاه و بیدار،چراغ علم و آتش،رزم و گفتار،ز خون تو رویید بذر آگاهی،تو ماندی در تاریخ،چون کوه پیکار،گفتی نترس از شب تیر و تار،که فردا ز دل کارگر است و کار،ای آموزگار دل پرولتار،نامت بماند،چون خورشید،ماندگار

سالروز خاموشی کارمل،سالروز بیداری ماست،او نمرد،بلکه به شکل آگاهی انقلابی در رگ‌ های تاریخ جاری شد،کارمل نامی است که هر بار عدالت فریاد میشود،دوباره زاده میگردد،کارمل یادآور این حقیقت تلخ است که تاریخ را نه فاتحان،بلکه ایستادگان مینویسند

بعد از رفتن رفیق کارمل،نه تنها افتخارات حزب،تمدن تاریخی جنبش چپ،حتی موج خروشان وطن‌دوستی و انسانیت هم از رخسار وطن رفت…
هیچ کسی هم او نشد و یارانش هم اکثریت اندکی زودتر و دیرتر ازاو،از میان ما رفتند. رفیق امتیاز،رفیق سربلند و…

زمانی که رفیق کارمل از حاکمیت توسط توطئه داخلی حزبی، از رهبری کنار زده شد، تمدن سیاسی مبارزات چپ در افغانستان به تعلیق در آمد و زمانی که رفیق کارمل فوت کرد، تمام میراث چپ را هم با خود برد و امروزه کسی به گرد پای او هم نمی‌رسد. افتخار به این رهبر بزرگ

رفقا،رفیق کارمل را باید در لحظه نفروختن شناخت،جایی که سیاست هنوز شرافت داشت و قدرت در برابر مردم اصیل سر خم میکرد،او ایستاد،حتی اگر شکست سهمش شد،چون بعضی ها میبازند تا معنا زنده بماند،راهش در خون نسل انقلابی جاریست،حتی گر نباشد.

کارمل شخصیتی بود که سیاست را به سطح یک رسالت تاریخی ارتقا داد،رهبری که آزادی را بدون دگرگونی ساختار های قدرت سرابی میدانست و با تأکید بر آگاهی جمعی و اراده مردم،به نماد استواری اندیشه در برابر ارتجاع بدل شد،چنین او به پژواک ماندگار مبدل شد..

از کارمل دم زدن تاوان دارد،یعنی انتخاب حقیقت در برابر جهان،او تنهایی را پذیرفت،اما سر فرود نیاورد،زیرا میدانست ارزش ایستادن را نه کثرت همراهان،بلکه وفاداری به باور تعیین میکند.اراده‌ ای که بر یقین تکیه دارد،از یک دنیا بلندتر است،واقعا که چنین بود…

برای آنان که قطب‌ نمای سیاست‌ شان بیرون از مرزها تنظیم میشد،ببرک کارمل مزاحم بود،او میخواست مبدأ تصمیم کابل باشد،نه اتاق‌ های فکر منطقه‌ ای،همین اصرار،استقلال پرهیاهوی وابستگان را به ادعایی توخالی مبدل میکرد،حاکمیت که میآمد،ادعا میرفت…

رفقای وفادار،بزرگمردان استوار در پرتو رهبری ببرک کارمل،در کشاکش نفی و اثبات تاریخ ایستادید،از دل تضاد ها آگاهی زاده شد و از دل فشار ها اراده،تا وفاداری شما به آرمان،کمیت رنج را به کیفیت ماندگاری بدل سازد،چنین است دیالکتیک حضور در صحنه زمان…

بدانید که،ببرک کارمل نام یک فرد نیست،بیان مرحله‌ ای از خود آگاهی تاریخیست،لحظه‌ ای که سیاست از سطح رقابت قدرت فراتر رفت و به پرسشی درباره عدالت،آگاهی و معنای انسان در جامعه تبدیل شد،پرسشی که هنوز در وجدان تاریخ افغانستان زنده است.

بدانید،ببرک کارمل و یارانش تازیانه بی رحم حافظه تاریخ بودند،ضربه‌ ای که بر شرف فروخته‌ شده مزدوران فرود آمد و غرور پوسیده جهادیون دست‌ آموز تهران و اسلام‌ آباد را چون غبار پراکند،طوریکه هنوز هم نامشان خواب را از چشمان آنان میرباید،کارمل جریان عدالتخواهیست

یه لحظه دلم خواست صدایت بکنم،

گردش به حریم با صفایت بکنم،

آشوب دلم به من چنین فرمان داد،

در سجده بیفتم و دعایت بکنم،

ز هجران تو پرپر می زند دل ،

ز دل تنگی به هر در می زند دل ،

چو بلبل در فراق رویت ای گل ،

به دیوار قفس سرمیزند دل،

من امشب از فراق یار میگریم،

بسان عاشقان زار میگریم ،

رفیق نیمه راه شد یار دیرینم ،

دلم افسرده است بسیار میگریم،

….

گوشه ای از مفکوره و خط فکری مکتب پر افتخار رهبر عزیزم زنده یاد ببرک کارمل…..

هزاران سال هم که بگذرد نه کسی تو شده می‌تواند و نه کسی بر جای پای تو پای گذاشته می‌تواند، با افتخار نامت را یاد میکنم، زندگی و مبارزات ات مرحم و سرمشقی را در زندگی ما به ارمغان آورده، که خواسته و ناخواسته در راه خدمت به مردم و ساختار اندیشوی ات مبنی بر جامعه مترقی و دور از گزند ها و تضاد های قومی، زبانی، لسانی و مذهبی را لبیک گفته و با دل و جان در وصف آزادی، انقلاب، توسعه و پیشرفت جامعه قدم برمی‌داریم…..

روانت شاد و یادت گرامی باد….

با احترام

ابوالفضل جعفری

زنده یاد ببرک کارمل، فرزند نستوه خلق زحمتکشان،مبارزان و پیکارگران مردم ستم دیده افغانستان،یکی از رهبران برجسته کاریزماتیک تاریخی بود.

از دید من،او همیشه به سنگری مستدام و قله ای از معرفت و انسانیت شناخته می‌شود،در تاریخ افغانستان حاکمیت ها برای تسلط به قدرت،از هیچ کاری دریغ نکردند،جوامع امروزی حاکم که طالب مصداق بارز آن است،با کشتار و ستم قومی بر اقوام دیگر،علل خصوص اقلیت های مذهبی،مثال ساده ای از درک حقیقت های تاریخ است.

رفیق ببرک کارمل،از جمله رهبرانی بود که در صده تاریک تاریخ،در اولین اقدامات حکومت خود،قوانین فرسوده اجتماعی و سنت شکنی یا به عبارت دیگر اهریمن شکنی بسیار عمیقی را در سطوح مختلف جامعه شکل داد،برتری اقوام،برتری مرد از زن،عدم موجودیت عدالت اجتماعی و فراهم نساختن مایحتاج اولیه و عدم رشد ترقی و سایر نقاط ضعف جامعه که تا قبل از زمامداری وی وجود داشت،از عناوینی است که می‌توان ذکر کرد.

در عصر موجودیت فعالیت های سیاسی جنبش چپ،که همه به نام کمونیست یاد میشوند،جنگ های تبلیغاتی دو بلوک بزرگ حاکم در دنیا،اشکال مختلفی و ضمینه های ناهنجاری را برای کشور های دست دوم یا سوم پدید آورد،یعنی در آن کشور هایی که در پیدا کردن و دوست یابی خویش ناکام بودند،ساده تر،علم آن را نداشتند تا تفکیک سیاسی و شناخت های دوربرد عمیق اجتماعی و جامعه شناسی را درک کنند.

در این مسیر بلوک غرب با توجه به همین مسئله،نقاط حساس جامعه افغانستان،دین و مذهب و آئین اسلامی مردم را وسیله ای برای نابودی افغانستان ساختند،که ثمره آگاه آن جهادیسم ها و خاک فروشان وطن بودند،که در طول تاریخ برای اولین بار افغانستان را از اوج اقتدار به خانه امن پاکستان تبدیل کردند.

زنده یاد ببرک کارمل،در عصر های متعدد و دفعات مکرر،همیشه در صدد بیداری این اقشار از جامعه بود،بار ها و بارها پلان های دوستی همچو تزس های دهگانه و راه هایی را برای در آغوش گرفتن آن ها باز نمود،که به تعقیب آن هزاران جهادی به دولت تسلیم شده و در کنار دولت بهترین وظایف خویش را به انجام رساندند.

زنده یاد ببرک کارمل درک عمیقی از سطوح جامعه داشت،خصلت جامعه و عناوین سنتی و فرهنگی مردم را به خوبی درک کرده بود، اجماع بزرگی از این خاک فروشان و بی شرافت های جهادی نام را دشمنان آشتی ناپذیر تلقی می‌کرد،او می‌دانست که از غلام و نوکر نبایست توقع وطن دوستی و ایمان راسخ به ثبات گرایی و ترقی در وطن داشت.

اما در امتداد یک معامله ننگین سیاسی مابین دو بلوک سیاسی بزرگ دنیا،سیاست ها،رنگ دیگری به خود گرفت،پلان تخریب افغانستان به روی کار آمد و محافظه کاران حزب این لکه های ننگ تاریخ و معاصر،خائنین و نمک به حرامان اعم از موافقین پلینوم هژده و مارهای آستینی که روزگاری حیثیت فرزند و شاگرد را به او داشتند،با شدید ترین و رکیک ترین الفاظ به او تاختند، که حتی حیثیت پدری و مادری و در عین حال حلال زادگی خویش را هم زیر سوال بردند،چرا که تعدادی از آن ها، رفیق کارمل را به عنوان پدر می‌شناختند و تعدادی هم به عنوان استاد و پیشتاز و تعداد دیگری به عنوان سرمشق مبارزات و ترقی در افغانستان،حال تفاوت یک استاد همچو ببرک کارمل با خانواده و والدین آن ها چه بود؟ اگر دزد بود، قاتل بود، ناسپاس بود، چور و چپاول کرد، به وطن خیانت کرد، خب بگویید که ما هم بدانیم، اگر نه، باید چنین گفت که:

ذات بد هرگز نگردد نیکو، که باشد همچو لایق و رزمجو

شمع کج بسوزاند پَر فانوس را،چنین خائنین از صخره گرفته تا نجیب چه دانند ارزش ناموس را…

بخشی از مشکل ما این است که جمعی از این خائنین بی صفت و بی شرف هنوز هم سر از اشتباهات خود پشیمان نیستند و هنوز به این خیانت افتخار میکنند،کسانی که بر اساس طمع قدرت و حسادت ،تأکید میکنم بر اساس طمع قدرت و حسادت به رهبر کبیر،اینگونه کارنامه ننگین و شوم را یدی کش هستند.

تعدادی از افراد در همان روز های نخست فهمیدند که که اشتباه بزرگی کردند،اما پشت آب ریخته شده،دستمال و کاه،کار ساز نیست…

تعدادی از خائنین در پله های گوناگون دولت و حزب صعود کردند و تعداد دیگری مثل موش های هرزه از دولت و حزب اخراج شدند،اینگونه است این چرخ و فلک روزگار که ندانی عرزش پیر و آموزگار…

رفیق کارمل در هر لحظه ای توان اقدام از بین بردن تمام این عناصر خائن را داشت،اما او هیچ وقت جاه طلب و قدرت پرور نبود،وگرنه با کوچکترین اشاره دولت داکتر نجیب را سقوط میداد،اما او یک خردگرای بی همتا بود،او کسی بود که حتی موجودیت او تمام دولت و جامعه را از غرب تا شرق به لرزه در می‌آورد که ما شاهد این موضوعات بودیم.

رفیق کارمل دست آورد های بزرگی را در جامعه به وجود آورد، که امروز با مطالعه تاریخ همه قدر دان و سپاسگزار او هستیم،او فرزند توده های مردمی بود،زندگی قصر نشینی خود را به کانتینر نشینی ترجیح داد و با کارنامه درخشان خود، نام خود را در قلب تاریخ طلا کوب نمود.

یکی از ننگین ترین واقعه های تاریخ حزب مان این است که نتوانستیم وحدت و یکپارچگی حزب را فراهم سازیم،عناصر بی غیرت و شرافت باخته،این نجاسات خود فروخته و بی رسالت آبروی چندین دهه مبارزات حزب را بردند.

من بسیار تلاش کردم که سکوت اختیار کنم و عاملین این شکست بزرگ در طول این سالیان وحشتناک را مورد نقد قرار ندهم،حال که آب از آب گذشت،مطمئن باشید که از قلم من در امان نخواهید ماند،روی سیاه های رقاصه…

من به عنوان یک عضو کوچک مکتب‌خانه بزرگ و معنوی استاد و بزرگ مرد تاریخ ، از خانواده بی نهایت عزیز رفیق کارمل و سایر رفقای اصیل و پرچمداران واحد راه رهبر کبیر،تشکر میکنم که زندگی خود را قربانی شادی و رفاه جامعه کردند، که حتی قبرهایشان با قبر یک عسگر مملکت مان فرقی ندارد…

یک معذرت خواهی خاص هم از طرف این نمک به حرامان و فراکسیون بازان این غلامان غلاده به گردن غنی،هم به جا می‌آورم،که این ها حتی آنقدر شهامت در وجود خود نداشتند که حداقل بعد از این همه خیانت و جنایت به مردم و رفقای حزبی،یک معذرت خواهی کوچک از رفقا کنند،تف به رویتان رقاصه ها و شلیته های دالری…

رفیق محبوبه نازنین ، مادرجان گرامی و ارجمندم،

ما فرزندان خوبی نبودیم،بسیار شرمساریم…

شرمنده ایم، شرمنده…

ولی مطمئن باشید،باز می‌سازیم این آرمان های نیکبخت و باشکوه را….

در آخر درود میفرستم به نام و یاد شخصیت ممتاز و رهبر پیشتاز و واقعنگر تاریخ مان رفیق ببرک کارمل و باران سرسپرده به آرمان های وی …

با احترام و افتخار…

رفیق ببرک کارمل بنیانگذار حزب واحد دموکراتیک خلق افغانستان ،شخصیت بزرگ و مطرح تاریخ و معاصر افغانستان، که با دست آورد ها و کردار پاک خویش در قلب میلیون ها انسان جای گرفت، مرحوم ببرک کارمل شخصیتی مبارز و پرتلاش، شخصیتی دور از تعصبات قومی، ملیتی و زبانی تا آخرین لحظه زندگی به فکر مردم و خدمت به آنان بود، شخصیتی با ذهنیت و صلاحیت بسیار بالا که می‌توانست تا آخر عمر حاکم یک مملکت باشد با جان فشانی و اقتدار خود همیشه تلاش به وحدت و یکپارچگی تمام جوانب داشت.

مرحوم ببرک کارمل یک رهبر بسیار دلسوز و مهربان بود، وی با تلاش های پی در پی و افکار مردمی خود توانست یک حکومت با اقتدار، استوار، منظم و همه شمول را پایه‌گذاری کند، حکومتی که توانست، تمدن فاشیستی را ریشه کن کند، با وجود این سیاست های انسان دوستانه زنده ببرک کارمل و حمایت دوامدار مردمی توانست عدالت اجتماعی را بعد از سال های طولانی به وجود بیاورد و تضاد های طبقاتی در جامعه را از بین ببرد،امروز این رهبر بی بدیل خلق و زحمتکشان در بین ما نیست، مگر راه و اندیشه ایشان همیشه زنده خواهند بود، نسل های آینده به تاریخ سازی این شخصیت بی بدیل افتخار خواهند کرد، همانگونه که ما با در یک صف بودن از لحاظ ایدئولوژی، تفکر و عضوی از این مکتب پاک افتخار می‌کنیم.

یادت بخیر و خاطرات تان جاوید باد…..

روانت شاد

با گذر زمان شخصیت ها و کردار های اصلی افراد مشخص خواهند شد، گذشته یک بخش اصلی بسیار مهم برای پیامد های آینده و یک پیش‌بینی درست با در نظر داشت اتفاقات رخ داده یا همان گذشته است، که می‌توان یک پدیده جدید را در موقعیت های پیش روی به عمل آورد، توجه به تاریخ یک امر مهم است اما نه به مهمی آینده…

در بابزنده یاد ببرک کارمل بزرگترین و با افتخار ترین رهبر انقلابی تاریخ افغانستان…

مبارزات تو پرچم ماست، نور تو راهنمای ماست

با تو همواره پایدار،در دل ما جاویدان

تو رهبر عزیز ما، نگاه تو پاسدار ما

باد به سویت خم شود، همچون پروانه‌ای به سمت آفتاب

ای رهبر با وجود تو، همچون باد صبحگاه

امید در دل ماست، به سمت آینده‌ای بهتر

با تلاش و هدف قطعی، همگام با تو خواهیم رفت

پاسخ به فراخوان تو، در قلب هر فرزانگان

ای رهبر عظیم و عالم، نور تو در دل جامعه

آینده‌ای رخشان و نورانی بسپار به دست ما

روشن‌بین و دلیر، همواره پاسدار

با خرد و دانش، همه را هدایت کنار

همچون ستاره‌ای در آسمان شب

روشنایی می‌دهد به هر کس در لحظه‌ای تار

چشم دید بنده نسبت به خوشنام ترین و فداکار ترین رهبر تاریخ افغانستان…

مرحوم ببرک کارمل

در این روزها، با دلخوشی و تاثر عمیق، به یاد یک رهبر بزرگ میافتم. یک رهبر که با دانش،توانا و کارنامه درخشان خارق‌ العاده وی،همچنان در ذهن و قلب ما زنده است.

این رهبر بزرگ، با نگاهی پربینش و هدفمند، جامعه‌ ای پویا و پیشرو را به سمت پیشرفت هدایت کرد.او با دانش عمیق خود، به مسائل پیچیده جامعه نگاه کرده و راه حل‌ های نوآورانه ارائه میکرد.همچنین،توانست با استفاده از تجربیات خود، به جامعه آموزش داد که چگونه با چالش‌ ها و مصائب بروز مقابله کند.

این رهبر بزرگ همچنین توانست با شخصیت قوی خود، اعتماد عمومی را به دست آورده و در قلب مردم جایگاه خاص و منحصر به فردی را پیدا کند. او با ارزش‌ های اخلاقی و انسانی خود، همواره مورد تحسین و تجلیل قرار میگرفت و به عنوان نمونه‌ ای برتر از رهبری شناخته شد.

اما، چیزی که این رهبر بزرگ را به یک شخصیت منحصر به فرد تبدیل میکند، علاوه بر دانش و توانایی‌ های فوق‌ العاده، همان انسان‌مداری و دلسوزی است که در همه تصمیمات و اقداماتش حضور دارد.او همچنین با صبر و حکمت خود، مشکلات جامعه را به آسانی حل میکرد و همگان را به سوی آینده روشن هدایت میکرد.

بعد از پلنوم خائنانه جمعی از نمک حرامان و بغاوتگران سیاسی،با خروج این رهبر بزرگ از صحنه سیاسی جامعه چشم‌ انداز خود را در گذار زمان به سخت‌ ترین حالت ممکن دید. با عبور زمان، نفس جامعه کشيدن و از آن روز ها تا به امروز، همچنان در جستجوی یک در صد از عدالت،برابری،صلح،رفاه و آرامش دوران زمامداری وی را آرزو میکنیم.

رفیق ببرک کارمل،رهبری که از دست رفته، یک شخصیت برجسته و الهام بخش بود که با قدرت و تاثیر خود، توانست جمعیت را به سمت اهداف مشترک هدایت کند. او یک فرد با ایده‌ آل‌ های قوی و نگرش پیشرو بود که همواره به دنبال بهبود و تغییرات مثبت در جامعه بود.

وی با استفاده از شجاعت و قدرت شخصی خود، مانع از پذیرش ناکامی‌ ها و موانع شده و همچنین توانست با عزم و انگیزه خود، دستاورد های بزرگ را در حوزه‌ کار آمد به دست آورد. او همچنین توانست با استفاده از محبت و علاقه خود، نسبت به رفقا و خلق زحمتکش و ستم دیده، فضای کاری مثبت و همبستگی ملی را فراهم کند.

این رهبر با دیدگاه استراتژیک و مدبرانه خود، توانست آینده را پیش‌ بینی کند و برنامه‌ هایی را برای دستیابی به آن تدوین کند.او همچنین توانست با استفاده از مهارت‌ های ارتباطی قوی خود، با اعضای حزب و مردم غیور و فداکار کشور یک انسجام فکری واحد را پدید بیاورد و آنها را به همکاری و همفکری تشویق کند.

زنده یاد ببرک کارمل ،یک نمونه برجسته از عدالت و شفافیت بود. او همواره به عدالت در تصمیم‌ گیری‌ ها و تخصیص منابع پایبند بود و همچنین با شفاف سازی اطلاعات و خدمات بی منت، مردم و خلق کشور اعتماد و ثبات سیاسی و اجتماعی را فراهم مینمود.

چناچه هویداست، بعد از کنار زده شدن این رهبر بزرگ و وطن،جامعه به سمت کشمکش ها در سر گمی های در هم پیچیده ای سوق یافت. عزم، قدرت،شرافت،وطن‌دوستی، عدالت،تعصبات و حتی الگو سازی کار آمد در جامعه کاسته شد،فضای کار و خدمت منفعلانه و ناسالم شده است.

حضور چشمگیر رهبری مثل او در جامعه، نقش بسزایی در توسعه و پیشرفت داشت. این رهبران با قدرت و تأمین عدالت اجتماعی، همزیستی و همپذیری، بُعد بسیار عظیمی را در تاریخ کشور شکل داد،که امروز با افتخار و سری بلند،به عنوان یک جوان آزاده و با مطالعه، مکتب سیاسی و انسانی وی را با آغوشی باز پذیرفته و با تمام توان،برای اهداف اصلی آرمان های این مکتب خردگرایانه، در راستای ایجاد ثبات،صلح، رفاه، آرامش، انسانیت، کرامت، حفظ تمامیت ارضی کشور،دفاع از خاک و ناموس، ایجاد جامعه ای مدرن و به دور از افراطیت های قومی و مذهبی و لسانی،فراهم نمودن ضمیمه بلوغ فکری نسل جوان و و نشان دادن سرمشق های آزادگی و آزاد پروری تلاش خواهم نمود…

با احترام

جوان ترین عضو این مکتب خانه معنوی و شرافتمندانه…

ابوالفضل جعفری

به رسم یاد بود از رهبر بزرگ تاریخ جنبش چپ افغانستان…

زنده یاد ببرک کارمل

رفیقی و رهبری که رفت و در خاطره‌ ها زنده است

با صدای شاد و لبخندی دلنشین

آرامشی بود در همه لحظات

که همیشه به دل‌ ها نور میانداخت

روزگاری به یادش میگذرانیم

با یاد و خاطرات جاویدانش

صحبت‌ های بی پایان و عمق دل

که تا ابد در گوش مان مانده

روزی که رفت، آسمان ابرپوشید

خبر نبردم از جدایی ناتمام

آرزو کرده بودم تا اورا ببینم

اما قسمت نبود او را زیارت کنیم

حالا تنها با چشمان سرخ شده از گریه

به خاطرات تلخ و شیرین فکر میکنم

صورت تو در ذهن من حک شده است

و دستانت که هرگز فرو نکرده به من

عزادار توام، رفیقان دلسوخته‌ ات را ملاقات کرده‌ ام

صحبت میکنیم در حضور عکس تو

چشمان ما پر از اشک و دل‌ هایمان شکسته

اما هنوز در قلب‌ هایمان آرامش توست

رفیف عزیز، به خاطراتت احترام میگذاریم

و در دل‌ هایمان تا ابد تو را نگه داریم

یادت گرامی باد، رهبر جاویدان شده عزیز

در تاریخ با شکوه،همیشه جاویدان و سبز است.

با درود و احترام،

به مثابه بزرگداشت از روز معلم :

یکی از کاملترین اساتید و معلمان تاریخ و معاصر افغانستان، کسی نیست جز زنده یاد ببرک کارمل،رهبر پیشتاز جنبش چپ و نهضت مترقی و آزادی افغانستان، او با ایجاد مکتب فکری و انسانی خود، زندگی خویش را قربانی منافع ملی کرد، او در طول تاریخ مبارزات بی وقفه خود توانست، تا حد اماکن جامعه ای بی دغدغه و به دور از نا امنی و تبعیض را بنا کند، او تنها کسی بود که توانست تمام رویداد ها و بت های استعمار و استثمار تبعیض را در طول تاریخ افغانستان بشکند و راه سیر و تکامل جامعه را بر اساس تحول میهنی و جنبش ملی و ترقی خواهانه بگشاید، کارکرد ها و زحمات او امروز سرمشقی شده تا بنده به مثابه یک جوان روشن فکر، در دایره و پیرامون مکتب انسانی این فرزند و رهبر خلق و توده های زحمت کشان افغانستان تکیه زده و با اندیشه های وی در صدد رهایی تحولات و تشنجات اجتماعی جامعه با مبارزات خود هستم.

معلمان، به عنوان پایه و اساس آموزش و پرورش جامعه، همواره در خدمت دانش‌آموزان و جامعه بوده‌اند و با تلاش‌های خود، به رشد و پیشرفت دانش‌آموزان کمک کرده‌اند.

با توجه به شرایط سخت و نامساعد اخیر، معلمان با چالش‌های بسیاری روبرو شده‌اند. آن‌ها با تلاش بی ‌وقفه خود، در مقابل شرایط نامساعد کرونا، بهترین راه حل را برای آموزش دوره اینترنتی پیدا کرده ‌اند.

بنابراین، در اینجا فضایی را فراهم کنید تا بتوانید به معلم خود قدردانی کنید. با گذاشتن نظرات خود درباره زحمات معلمان، می‌توانید از آن‌ها تقدیر کنید و به آن‌ها نشان دهید که تلاش‌هایشان شناخته شده و قدردانی می‌شود.

به نظر من یکی از مهمترین شخصیت‌هایی که در زندگی ما تأثیر بسزایی دارند، معلمان و استادان هستند. آن‌ها با تلاش و زحمات خود، به ما دانش و تجربه‌ای را ارائه می‌دهند که بدون وجود آن‌ها به دست نخواهیم آورد.

من خودم همواره به یادگیری علاقمند بوده‌ام و به خصوص در دوران زندگی کنونی خود ، با استادان و معلمان فوق‌العاده‌ای روبرو شده‌ام که با تلاش و حضور فعال خود، من را به سوی پیشرفت هدایت کرده‌اند.

با این حال، چند نفر از استادان و معلمان من بسیار برجسته بودند. آن‌ها با صبر، عشق به تدریس و پاسخگوئی به سؤالات من، من را در جذب دانش جدید یاری کرده‌اند. همچنین، با اینکه در بسیاری از موارد به آن‌ها سختی وارد می‌شد، آن‌ها همواره با حضور فعال خود، من را به سوی پیشرفت هدایت کرده‌اند.

تصاویر تعدادی از اساتید، که هر یک به نوبه خود یکی از بزرگان بخشی از مبارزان راه سعادتمند و با افتخار آرمان های رهبر بزرگ ما بوده اند را که به بنده در تمام عرصه های سیاسی و تاریخی و اجتماعی کمک بسیاری کرده اند و به نوبه خود تمام دانش و آگاهی امروزی خود را از این بزرگان آموخته ام را با شما به اشتراک گذاشته ام

بنابراین، از اینجا برای تشکر از تمام استادان و معلمانی که در زندگی من نقش داشته‌اند، صمیمانه قدردانی می‌کنم. شما با تلاش و زحمات خود، به من دانش و تجربه‌ای را ارائه دادید که بسیار برای من ارزشمند بود. همچنین، با حضور فعال خود، من را به سوی پیشرفت هدایت کرده‌اید.

با تشکر و قدردانی از تک تک شما به خاطر تلاش‌های بی‌وقفه تان در ضمینه آگاهی دهی سیاسی، تاریخی، فرهنگی و اجتماعی ، به عنوان یک دانش آموخته و فراگیرنده علم، می‌خواهم از شما سپاسگزاری کنم.

آنچه که شما برای ما به عنوان نسل جوان و آگاه انجام می‌دهید، فراتر از تدریس درس‌های تخصصی است. شما با نگاه تاریخی و سیاسی خود، به من کمک می‌کنید تا درک بهتر و عمق بیشتری درباره جامعه و سیر تاریخ آن پیدا کنم.

بسیار خوشحال هستم که فرصت همکلام شدن با شما را دارم و از حضور شما در فضا های مساعد برای گفت و تکامل علم خود لذت می‌برم. هدف من این است که بتوانم با استفاده از آنچه که شما به من آموزش دادید، به چالش های جدیدی که در آینده ممکن است با آنها چه در جامعه و چه در زندگی روزمره خود روبرو شوم، پاسخ دهم.

باز هم از شما سپاسگزاری می‌کنم و امیدوارم که به عنوان یک جوان آموزش دیده ، بتوانم به شما در تلاش‌های بی‌وقفه‌ تان کمک کنم.

هر یک از اساتید بزرگوار و محترم بنده که زحمات فراوانی را برای آموزش و آگاهی دهی بنده متحمل شدند :

زنده یاد ببرک کارمل

زنده یاد استر جنرال محمد نبی عظیمی

زنده یاد عمر هژیر

رفیق جنرال مبارک شاه محسنی

رفیق قاسم

رفیق جنرال ولی محمد

رفیق عبدالله اسپنتگر

رفیق اسدالله کشتمند

رفیق جنرال شمس

موفق و پیروز باشید اساتید نازنین…

با احترام

ابوالفضل جعفری

محمدنعیم غیور

یک توطئه علیه افغانستان از جانب قدرت‌های جهانی و خصوصا رهبری خود فروخته ای شوروی وقت، مانند سایر توطئه ها و مداخلات خارجی را که بعد از استقلال تا اکنون در افغانستان تحمیل کردند. متاسفانه شکاف خلق و پرچم و شکاف بین جناح خلق طرفداران نورمحمد تره کی و امین کم بود که بین جناح پرچم هم شکاف عمیق ایجاد شد و نخست از همه وحدت حزبی تباه گردید. درست که حامی خارجی یعنی شوروی سابق فروپاشیده بود. ولی اگر وحدت حزبی در ملکی و نظامی می‌بود ما تا حال شریک قدرت بودیم البته توطئه ای اجنبی بشمول استخبارات پاکستان تقش اساسی داشت، کودتای ناکام تنی نمونه اش

Malek Lakanval

کودتای مسکو کابل برای نابودی حاکمیت دموکراتیک خلق که زمان آنرا به وضاحت کامل نشان داد .

ضياء عمر صدیقی

در یک کلام پلینوم هژده سر آغاز بدبختی های مردم افغانستان و جفا به حزب و رهبری ح د خ ا بود بس .

محمد اسلم سلیم

پلنیوم هژده یک توطئه بسیار خطرناک علیه حزب و رهبری آن توسط گروه گورباچف و پادو های داخلی اش نجیب و گروه توطئه بود که نتیجه آن فروپاشی بود.

Sarwar Maihanmal

خیانت سران افغان به خاطر منافع قبیلوی خویش و منافع روس ها در آسیای مرکزی و جلوگیری از احیای ایران بزرگ . البته در این دسیسه انگلیس ها و امریکایی با تبانی با گرباچف هم شامل بودند . این کشور های اشغالگر دوباره میخواستند افغانستان جعلی را به ساحه خاکستری ( بلک هول یا بوفر زون ) تبدیل نمایند . این جنایت را در سابق توسط هم توسط جاسوس دوسره خویش عبدالرحمن غدار مشهور به ونفروش هم عملی نمودند . طی هشتاد سال خراسان ساحه خاکستری میان امپراتوری روس و انگلیس و بعدا پاکستان عضوکومن ویلس انگلیس بود که باعث عقبمانده و فقر و بدبختی درمیان اقوام کشور شد .امروز همان سیاست را توسط طالبان افغان و یکتعداد تاجکان خاین و بی هویت در صفوف تاجکان پیش میبرند .

فیاض عزیز

چرخش بنیادینی که روح انقلاب را از محور خویش جدا کرد؟

آیا شما تا به حال به کودتای نظامی هفت ثور که توسط حفیظ اله میر غضب قومانده آن صادر شد انقلاب میگویید؟

این انقلاب نه بلکه یک فاجعه بر پیکر ح.د.خ.ا بود که توسط CIA طرح ریزی شده و توسط نوکرانش اجرا گردید.

چون راه کودتاه را آمین باز نمود دیگران نیز دنبالش نمودن!!!

Amilia Spartak

با اين پلينوم، اعضاي حزب مورال خود را از دست دادند .

چقدر داكتر نجيب به يك فرصت كوتاه دست به تصفيه زد و كسانيكه از نگاهي اصوليت در مورد اين پلينوم پرسشي داشتند از كار بر طرف ساختند.

من خودم به حيث يك كدر علمي در دانشگاه و يك زن يك هفته بعد از پلينوم مامور منتظر با معاش به خانه نشستم ، حالا از مجاهد و طالب گلايه نيست كه با زنان چه برخورد نمودند.

پلينوم ١٨ آغاز فروپاشي حزب بود.

Anim Roshanmal

ای کاش او روز نمی آمد سبب تمام بد بختی هاش .او روز ز روز شوم از کلمه هژده بدم می آید. روح رفیق کارمل عزیز شاد اتقدر درد کشید که منجر به س طان شد .البته غم مردم وزن زنان جوانان آینده وطن همه وهمه

همایون برکی صادقی

پلنوم هجدهم را گورباچوف در نامه اش به یلتسن نوشت.

رهبران افغانتبار از هر دو جناح خلق و پرچم نزد من آمدند و گفتند ، در راس دولت یک تاجیکتبار قرار دارد که نه از سوی پشتون ( افغان ها ) مورد قبول نیست و هم از سوی مخالفین جهادی .

از اینکه مشی مصالحه ملی کارگر گردد باید یک افغانتبار (پشتون )در راس قدرت گماشته شود .

روس ها و مشاورین روسی که بیشتر آنان به رشوت و شراب نوشی از سوی نجیب الله احمدزی و دیگران عادت داده شده بودند با رهبران افغانتبار ( پشتون ) همسو شدند و گورباچوف را واداشتند که رهبر ملی و سرشناس که شهره جهان بود سبکدوش دار خدمت و نجیب الله احمدزی را که غیر از کارمندان خاد کسی دیگری او را نمی شناخت و پس از شش جدی عضو کمیته مرکزی حزب شده بود .

‌پلنوم هژدهم کودتای رهبران افغانتبار بر ضد زنده یاد ببرک کارمل بزرگ و از هم ‌پاشی حزب بود

Shir Sarem

خیانت گورباچوف و تیم او نه تنها در رابطه به کشور ما بلکه با تعداد زیادی از کشور های همپیمانان شان که رهبری احزاب شان نتوانستن خلاقیت عمق توطئه را درک کنند و در کنار رهبر خود شجاعانه و خردمندانه استاد شوند چنین شد با نام های گوناگون یک کشوری بنام پلنوم و دگری با شیوه دگر و نتیجه هم برای تمامی این کشور ها یکسان بود فروپاشی و جنگ و خونریزی

از جمله کشور های که رهبری حزب شان خردمندانه و شجاعانه در کنار رهبر خود فیدل کاسترو استاد شدن و به گورباچوف نه جانانه گفتن کیوبا بود که بر اساس همین عمل خردمندانه و شجاعانه شان باوجود تحریم ها و… هنوز استوار قرار دارند.

Hafiz Sedighi

کودتای درون حزبی بود که بالاخره باعث سقوط دولت گردید.

Darya Qadiri

یک پلنوم احمق قانه بود شرایط جنگ در نظر نگرفتن که سر ها شان می خورد

Fraidon Osmani

چقدر حرف های وجود دارد که باید گفت

چرا اینقدر دیر سوال را طرح کردید

ممکن کادرهای که خیلیپر معلومات بدند متاسفانه دربین ما وجود ندارند

در هر صورت خیلی ها ممنون که این سوال را طرح کردید

پلینوم هجده دفن تمام کادر های راستین و صادق پرچمی های اصیل

که بخاطر وطن و مردم قربانی داده بودند و یگانه هدف ایشان آبادی و شکوفایی مردم و وطن بود

که بخصوص دسته بیل یکتعداد از کادر های حزب خلق

که دوباره به عوض بسیاری پرچمی ها به قدرت رسیده بودنددسته یافته بود

و آن بغض و آن عقده را که بعد از تحول شش جدی بدل داشتند

وقت آن رسید که دوباره انتقام بگیرند

پلینوم هجده نقطه پایان ح د خ ا و یا انقلاب ثور بود

آغاز بدبختی های عمیق

نتنها فروپاشی در حزب

بلکه تقسیم بندی ها به اساس قوم قبیله و زبان

آغاز آن از همان پلینوم هجده

این ها را بنده صادقانه از تجربه خود

و دگر رفقاکه یکجا در مسئولیت سازمان جوانا ن بودیم که بعد از آن با همه حرف ها وداع گفتیم

می گویم و مسئولیت می گیرم که همه آن از چشم دید خودم و صادقانه است

شما صحتمند باشید

چون نی توان کتاب ها گفت اما وقت و جان آن نیست

Malik Zada

Fraidon Osmani

بلی کادر های صادق که گلو پاره میکردند مرگ بر اشرارکثیف بالاخره با همان اشرارکثیف همدست شد افغانستان را تکه و پارچه کردند

Aman Efat

در تبانی با گرباچوف سر آغاز یک فروپاشی بود

دادفر اویانی

نیاز ما این جستار ها نیست.

بجای این پرسمان ها، از روزگار ایندم ما بگوییم و از فاشیزم افغانیزم که جان میگیرد و اشغالگری دارد.

Anim Roshanmal

دادفر اویانی ای موضوع پلنوم ره به افغان بودن چی ربط میدهی .افغان تمام ملیت‌های ساکن افعانستان است.

دادفر اویانی

Anim Roshanmal

با مغز های امانی-امینی-تالبانی

ناشدنی باشد گفتمان مدنی

شما بکشید و بکشید برای افغانسازی

شما یاران جانی دارید مانند رفقای «جعفری»

که دستیار وفادار شمایند در کشتار تباری؛ در پیشبرد استبداد افغانسازی.

کی را «خر» میشمارید، آقای افغان-تالب اسلامی؟

افغان نام تبار است؛ یعنی اوغان و پشتون و پختون و پتان و …، نام قبیله های افغان.

چگونه میشود این راستی را کتمان داشت، رفیق جعفری؟

Anim Roshanmal

دادفر اویانی پس بیش ناله کو که اقتدار کثافتکاری های تان لز بین رفت تو که افغان نیستی پس مطلق به هر گوشه دنیا که آی‌تی برو حتی مرده های تان ره هم از افغانستان که بنام افغان دفن شدن بکش باخود ببر.پیش افِغان به گفته واندیشه تفرقه انداز وحکومت کن که شعار بادار تان است پی پتان ها نمان چهار طرف تان باز است بروند در کشور خود.

Massud Sediqi

رفیق جعفری عزیز و ارجمند در مورد مطلب ارسالی شما باید گفت که یکی از عوامل ناهنجاری ، ویرانی ، بی اتفاقی و بالاخره انشعاب در حزب همانا کودتای پلینوم هجده فرسایشی که از طرف گورباچف و ریگن طرح ریزی و توسط یک حلقه خاصی از افراد خائین و خیانتکار در داخل حزب واحد ما که منجر به نابودی حزب و دولت گردید میباشد .

Nader Waseli

پلینوم ۱۸ یک کودتاه سیاه بود که یک دسیسه خطرناک سیاسی را برای دوپارچه ساختن یک

حزب واحد با مفکوره عالی انقلابی

که توست اجنت اداره سیاه گرباجف طراحی وعملی گریده بود اول کشور شورا هارا تکه تکه کرد وسباست وتشکل حزب انرا سپس افغانستان واحد را با حزب محبوبش ح د خ ا

Kamran Omar

تمام بدبختی. را. گرباچوف. بوجود آورد. صرف بخاطر. که جایزه. نوبل. را. صاحب. شود. تهنا. افغانستان. نی. بلکه خودی. روسیه و کشور های. اروپایی. شرق. را. نیز. بدبخت گرد. ببنید. یک. کشور. یوکوسیلویا را. به. چند. کشور. تقسیم. گرد. باعث. همه. بدبختی. سک بهچوف. بود.

Mirwais Mujtaba Kargar

پلینوم هژده ویا کودتای هژده نه ضرورت بلکه یک عمل و حرکت تحمیلی از جانب انسانهایی بود که خیانت بزرگ را ولطمه بزرگ را در روند وحدت حزب و اعمار جامعه مرفعه و آرام و همبستگی مردم با حزب بود . این کودتا سر آغاز پراگنده گی در حزب و تقویه تفرقه های قومی وملی و تشکیل فرکسیون ها و فرو پاشی نظام ملی و دموکراتیک ، تنزیل توسعه پایگاه اجتماعی دولت و مصالحه ملی و تقویه نیرو های ارتجاعی گروه های جهادی بود.

As Pop

درک این موضوع فهم فوقلعاده کار ندارد بسیار ساده که پلینوم هژده زیرسایه تحولات باز سازی گرپاچف درافغانستان رخ داد.

چنین تحولات در تمام کشورهای مدار اتحادشوروی و حتی سبب ازهم پاشیدن کشوری بنام اتحاد شوروی و کمپ سوسیالیزم شد

همایون برکی صادقی

Anim Roshanmal از تاریخ آگاهی درست ندارید .

تاریخ بخوانید .

افغان همه پشتون ها نیست .

ابدالی ها افغان نیستند . ابدالی ها کُرد های ابدال آباد ایران است . احمد شاه ابدالی مادر و پدرش کُرد ابدالی ابدال آباد بود .

ابدالی ها ایرانی استند نه افغان .

بارکزایی ها بلوچ های سیستان بلوچستان استند .

امیر دوست محمد پسر پاینده محمد بارکزایی که در زمان ناصرالدین شاه و قاجار ها و پیش از آن در زمان نادر افشار آستاندار سیستان بلوچستان بود .

بلوچ ها و کُرد ها ایرانی ها و از تبار ماد ها استند .

افغان تنها قبایل غلزایی است که در سال ۱۷۰۹ استعمار انگلیس قبایل پراکنده را در وزیرستان بدور هم جمع کرد و یک از آنان قوم یا تباری بوجود آورد بنام افغان و در همان سال ۱۷۰۹ زبان افغانی را پژوهشگران زبان انگلستانی از زبان گوناگون ایجاد و نخستین آموزشگاه زبان افغانی را در وزیرستان و کویته و پس از زمانی در آستان های جنوب میهن ما برپا کردند .

همه تبار های میهن مان نه تاجیک است و تورک و نه افغان و نه هزاره . همه ایرانیان بومی ایران باختر ایران شهر بزرگ است .

شما خویشتن تان را افغان مینامید تاریخ تمدنی تان در کجای از تاریخ میهن ما ریشه دارد .

اگر از احمد شاه ابدالی نام بگیرید اون که ایرانی و پارسی زبان بود و خانواده هایش پس از او همه پارسی زبان ایرانی بودند .

بارکزایی ها بلوچ ها و امیران خراسان ایران شرقی بودند ، تا زمان شاه امان الله همه امیران بودند نه شاهان .

امیرالمومنین امیران بارکزایی قاجار ها بود که بخواست شاهان قاجار ناصرالدین شاه و دیگران انتخاب و به حکومت هند بریتانیایی پیشنهاد میگردید .

حوزه اقتدار سیاسی امیران بارکزایی ها قندهار و کابل بود نه همه جغرافیای میهن ما .

افغان سازی را انگلیس و تزار روس برای پارچه پارچه کردن حوزه تمدنی پارس و پارسی زبانان ایرانیان راه اندازی کردند .

و پس از کشته شدن استالین توسط خروشچف و الیگارش های لیبرالیست تروتسکی ها بار دیگر در سال ۱۳۴۳ خورشیدی (۱۹۶۳ ترسایی ) زبان پارسی را در تبانی با استعمار انگلیس در لویه جرگه ظاهر شاه تغییر نام داد و رهبری حزب کمونیست اتحادشوروی که در آن زمان با سازماندهی آندروپوف در میهن ما زبان پارسی را به دری و زبان پارسی را به تاجیکی تغییر نام داد .

بنابرین افغان قبایل کوچک غلزایی ها است که حامی امیران بارکزایی بودند نه همه باشندگان و شهروندان ایران باختر .

نام افغانستان نخستین بار در سال ۱۹۱۹ بر جغرافیای بریده شده از ایران بزرگ گذاشته شد .

باز هم پیشنهاد میکنم که از تاریخ نویسان سلطنتی ها تاریخ و رویداد های تاریخ را نخوانید .

از منابع معتبر کشور های ایران شناس ( تاجیکستان ، افغانستان جعلی ، تاجیکستان و ازبکستان ) بخوانید .

دوم اگر به خود زحمت دهید و آزمایش دن ای بدهید نتیجه ای که بدست خواهید آورد ، ایرانی یا سامی ( عرب و اسراییلی ) یا مغولی یا هندوستانی .

تبار ها پدیده فرهنگ یگانه ، زبان یگانه ، جغرافیای مشترک و آیین یگانه است .

منافع ملی از این چهار ویژگی که زیربنای ساختاری یک کشور را تشکیل میدهد بازتاب میابد .

شما در کجای از تاریخ افغانیت این چهار ویژگی را می‌بینید و میخوانید که داد از منافع ملی میزنید .

خط دیورند را برسمیت نمی شناسید ، جغرافیای سیاسی . چنین شکل نمی‌گیرد که سه مرز داشته باش و یک مرز آزاد کشمیر .

زبان یگانه که پاسخگوی منافع ملی باشد ندارید .

زبان ملی پارسی و زبان رسمی دولتی افغانی .

با زبان اقلیت از جامعه نمیتوان دولت ملت ساخت و از منافع ملی دفاع کرد .

فرهنگ اکثریت مردم پارسی ایرانی است و از جمعیت کوچک افغانی است که طالبان بازتاب دهنده فرهنگ اصیل افغانی استند .

بنابرین جغرافیا کشور یک جغرافیای واهی غیر ملی و غیر فرهنگی است که قطعن ریشه در تمدن و فرهنگ تاریخی ندارد .

امروز یا فردا این جغرافیای ساخته شده استعمار انگلیس و تزار روس از هم می پاشد .

این سخن مرا آویزه گوش تان کنید هموطن افغانتبار .